Instrumenty muzyczne z ludzkiej kości

Według badań ludzie z epoki brązu trzymali ludzkie szczątki jako relikwie i przekształcali je w przedmioty takie jak instrumenty muzyczne. Naukowcy powiedzieli, że chociaż odkrycia mogą wydawać się dziwne lub makabryczne według dzisiejszych standardów, pokazują sposób uhonorowania i upamiętnienia zmarłych.

Datowanie radiowęglowe i tomografia komputerowa zostały wykorzystane do badania kości sprzed 4500 lat i ujawniły tradycję przechowywania i opiekowania się ludzkimi szczątkami jako relikwiami przez kilka pokoleń.

W jednym z przykładów z Wiltshire, ludzka kość udowa została wykonana w celu stworzenia instrumentu muzycznego i została dołączona do pochówku człowieka znalezionego w pobliżu Stonehenge.

Starannie wyrzeźbiony i wypolerowany artefakt został znaleziony wraz z innymi przedmiotami – w tym kamiennymi i brązowymi toporami, płytą z kości i kieł – i jest teraz wystawiony w Muzeum Wiltshire. Datowanie radiowęglowe instrumentu sugerowało, że należał on do kogoś znanego osobie pochowanej w grobie.

Profesor Joanna Brück , główny badacz w badaniu, powiedziała: „Chociaż fragmenty kości ludzkiej były dołączane do grobów razem ze zmarłymi, były one również przechowywane w domach żywych, zakopane pod podłogami domów, a nawet wystawione na pokaz. To sugeruje, że ludzie z epoki brązu nie patrzyli na ludzkie szczątki z przerażeniem lub obrzydzeniem, jakie moglibyśmy dzisiaj odczuwać”.

Dr Thomas Booth i prof. Brück, którzy prowadzili badania na Uniwersytecie w Bristolu, powiedzieli, że we współczesnych świeckich społeczeństwach ludzkie szczątki są postrzegane jako potężne obiekty, i dotyczyło to również epoki brązu.

„Jednakże traktowali zmarłych i wchodzili w interakcje z nimi w sposób, który jest dla nas obecnie niewyobrażalnie makabryczny” – powiedział dr Booth. „Wydaje się, że ludzie byli kuratorami szczątków ludzi, którzy odegrali ważną rolę w ich życiu lub społecznościach, więc mieli relikt do zapamiętania i być może opowiedzenia o nich historii”.

Użyto skanera mikro-CT w Muzeum Historii Naturalnej, aby zrozumieć, jak traktowano ciało podczas jego rozkładu.

„Niektóre zostały poddane kremacji przed podzieleniem, niektóre kości zostały ekshumowane po pochówku, a inne pozbawiono mięsa, pozostawiając je do rozłożenia na ziemi” – powiedział dr Booth. „Sugeruje to, że nie było ustalonego protokołu postępowania z ciałami, których szczątki miały być poddane przechowywaniu, a decyzje i obrzędy prowadzące do przechowywania ich szczątków miały miejsce później”.

Istnieją już dowody na to, że ludzie mieszkający w Wielkiej Brytanii w epoce brązu praktykowali szereg obrzędów pogrzebowych, w tym pochówek pierwotny, ekskarnację, kremację i mumifikację. Jednak te badania pokazują, że zmarłych spotykano nie tylko w kontekście pogrzebowym, ale także że ludzkie szczątki były regularnie przechowywane i rozpowszechniane wśród żywych.

Dr Booth powiedział, że odkrycia mogą pokazać, w jaki sposób społeczności epoki brązu w Wielkiej Brytanii korzystały z pamięci i przeszłości, aby stworzyć własną tożsamość społeczną. To badanie naprawdę podkreśla dziwność i być może niepoznawalną naturę odległej przeszłości z dzisiejszej perspektywy” – powiedział. „Wygląda na to, że siła tych ludzkich szczątków leży w sposobie, w jaki odnosiły się do namacalnych relacji między ludźmi w tych społecznościach, a nie w sposobie łączenia ludzi z odległą mityczną przeszłością”.

Artykuł – Radiowęglowe i histo-tafonomiczne dowody na przechowywanie i ekskarnację ludzkich szczątków w Wielkiej Brytanii z epoki brązu – został opublikowany w czasopiśmie Antiquity.

Źródło: Sara Rigby, Science Focus | Zdjęcie: sciencefocus.com

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x