Dziwaczne “coś w kropki” z Północnej Karolinie zidetyfikowane

Kiedy w grudniu zeszłego roku w Karolinie Północnej strażnicy z Cape Lookout National Seashore znaleźli na brzegu dziwaczne coś w białe kropki wielkości ludzkiej ręki, nie wiedzieli co o tym myśleć.

Więc strażnicy zwrócili się do opinii publicznej o pomoc w identyfikacji, zamieszczając na swojej stronie na Facebooku – 18 maja – zdjęcie półprzezroczystego “czegoś” zaplątanego w wodorosty. „Może to być coś w rodzaju kokonu jajowego kałamarnicy (ale nie jesteśmy pewni)” pracownik Cape Lookout napisał w poście.

Okazuje się, że ich przypuszczenia były trafne: “coś” prawdopodobnie składało się z jaj krótkiej kałamarnicy atlantyckiej ( Lolliguncula brevis ). Ta kałamarnica, która żyje w wlotach i ujściach rzek wzdłuż części wybrzeży Atlantyku w Ameryce Północnej i Południowej, jest tak mała, że ​​„nie jest celem połowów komercyjnych, gatunek ten występuje licznie i jest ważny w ekosystemach morskich” – powiedział Ian Bartol, profesor na Wydziale Nauk Biologicznych Uniwersytetu Old Dominion w Wirginii, który nie był zaangażowany w idetyfikacje.

Dziwne “coś w kroki” oficjalnie nazywa się egg mass [masa jaj], niekiedy składa się z tak wielu woreczków wypełnionych jajami, że naukowcy czasami nazywają takie masy „mops [mop]” – powiedział Michael Vecchione, zoolog bezkręgowców z Narodowego Muzeum Historii Naturalnej Smithsonian w Waszyngtonie.

Po kryciu samica krótkiej kałamarnicy atlantyckiej złożyła około 30 jaj w przezroczystym, galaretowatym woreczku w kształcie palca, który zwykle ma około 2,5 centymetra długości, powiedział Vecchione. Następnie samica mocuje woreczek wypełniony jajami do dna morskiego w płytkich wodach – na przykład do muszli ostrygi lub muszli małży – a inne samice często, przyczepiając swoje woreczki wypełnione jajami do tej samej muszli, tworząc mop.

Nie jest jasne, dlaczego samice łączą woreczki z jajami, ale może to być strategia ochronna. „Jeśli jeden woreczek jest przymocowany i nie odpływa, są szanse, że jest to dobre miejsce do zamocowania kolejnych” – powiedział Vecchione.

Młode krótkie kałamarnice atlantyckie ( Lolliguncula brevis ) pływające razem.(Zdjęcie: Ian Bartol)

Vecchione powiedział, że w zatoce Chesapeake krótkie kałamarnice atlantyckie zwykle składają jaja we wrześniu i październiku. Czym dalej na południe kałamarnice mogą składać jaja później, „więc znalezienie ich w grudniu w Północnej Karolinie nie jest dla mnie zaskoczeniem” – powiedział.

Możliwe, że silne prądy burzy wyrzuciły masę jaj na brzeg Shackleford Banks, jednej z wysp w Cape Lookout National Seashore, gdzie zostały znalezione 31 grudnia 2020 r., powiedziała Karen Duggan, strażniczka parku w Cape Lookout National Seashore.

Vecchione zauważył, że chociaż wyrzucenie na brzeg było zdecydowanie “zakończeniem gry” dla tych jaj, jest zaskakująco niewiele drapieżników, które zjadają te mopy w oceanie. Na przykład niektóre robaki “wkopują się” do woreczków z jajami kałamarnic, a inne gatunki krabów i ryb żywią się jajami kałamarnic, „ale nie jest to zbyt częste” – powiedział Vecchione. „Gdyby łatwe dało się je zjadać, byłyby po prostu szwedzkim stół dla każdego”. Możliwe, że galaretowaty woreczek mają jakąś obronę chemiczną, istnieją dowody na to, że woreczki mają właściwości przeciwdrobnoustrojowe – dodał.

Jednak po wykluciu się kałamarnic ze swoich jaj to już inna historia. “Gdy tylko się wyklują, żywi się nimi wiele stworzeń”, w tym ryb i innych zwierząt morskich, które zjadają zdobycz wielkości planktonu, powiedział Vecchione.

W wieku dorosłym płaszcz [ang. mantle] krótkiej kałamarnicy atlantyckiej (wymiar, który nie obejmuje głowy, ośmiu ramion lub dwóch macek) ma zwykle nie więcej niż 12 centymetrów długości, zgodnie z Departamentem Zasobów Naturalnych Karoliny Południowej. Kałamarnica, może żyć w wodach o niskim zasoleniu – zaledwie o połowę mniejszym niż zwykła woda morska – co jest rzadkością wśród głowonogów, grupy obejmującej kałamarnice, ośmiornice i łodziki (Nautilida), powiedział Vecchione. Krótkie kałamarnice atlantyckie mogą również tolerować „szeroki zakres temperatur i poziomów rozpuszczonego tlenu, co pozwala im się zapuszczać do ujść rzek, do których inne kałamarnice nie mogą” – dodał Bartol.

Krótkie kałamarnice atlantyckie mają również obracające się dysze, dzięki czemu mogą z łatwością „pływać do przodu (najpierw ramiona) i do tyłu (najpierw tylna część ciała) i są niezwykle zwrotne, ponieważ dysza i ramiona mogą być używane w skoordynowany sposób” – powiedział Bartol. – Mogą również zmieniać kolor, uzyskując optymalny kamuflaż – powiedział.

Analiza DNA byłaby potrzebna, aby formalnie zidentyfikować egg mass ale na podstawie wielkości i miejsca odkrycia, najprawdopodobniej należały do krótkiej kałamarnicy atlantyckiej. Inne przypuszczenia obejmują kałamarnicę długopłetwą ( Doryteuthis pealeii ) i smukłą kałamarnicę przybrzeżną ( Doryteuthis plei ), które również żyją w regionie, zgodnie z aktualizacją opublikowaną w czwartek (20 maja) w poście na Facebooku.

Źródło: Mindy Weisberger

Lolliguncula brevis (Blainville, 1823)

Brief Squid

Zdjęcie: zdjęcie NPS / Sue Stuska

Tematy:
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x