Czy zwierzęta się śmieją?

Wspólny śmiech jest dla ludzi ważnym sposobem łączenia się i tworzenia więzi. I chociaż przyczyny śmiechu mogą się znacznie różnić w zależności od osób i grup, dźwięk śmiechu jest zwykle rozpoznawalny u osób należących do różnych kultur.

Ale co ze zwierzętami innymi niż ludzie? Czy „śmieją się” i czy przyczyny ich śmiechu przypominają wyzwalacze ludzkiego śmiechu? U ludzi śmiech może wyrażać szereg emocji – od pozytywnych, takich jak radość, po negatywne, takie jak wstręt. Ludzie również się śmieją, gdy słyszą żart lub widzą coś, co uważają za zabawne, chociaż nie wiadomo, czy inteligencja zwierząt obejmuje to, co ludzie nazwaliby poczuciem humoru.

Jednak wiele zwierząt wydaje podczas zabawy dźwięki, które są unikalne dla tej przyjemnej interakcji społecznej; badacze uważają takie wokalizacje za bliski odpowiednik ludzkiego śmiechu. Niedawno naukowcy zbadali wokalizację zabaw, aby zobaczyć, jak powszechna jest ona wśród zwierząt. Zespół zidentyfikował 65 gatunków, które „śmiały się” podczas zabawy; większość z nich to ssaki, ale kilka gatunków ptaków również się śmiało. Zgodnie z nowym badaniem ta nowa analiza może pomóc naukowcom prześledzić ewolucyjne pochodzenie ludzkiego śmiechu.

Ponieważ niektóre typy zachowań podczas zabawy wyglądają jak walka, zwierzęta mogą wydawać dźwięki lub śmiać się podczas zabawy, aby zapobiec eskalacji interakcji agresji – poinformowali naukowcy 19 kwietnia w czasopiśmie Bioacoustics. W przeciwieństwie do walki, zabawa jest zwykle powtarzalna i odbywa się niezależnie od innych zachowań społecznych, takich jak kopulacja czy poszukiwanie pożywienia, powiedziała główna autorka badań Sasha Winkler, doktorantka antropologii biologicznej na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles.

Jeśli chodzi o identyfikację zabawy, ludzie badający naczelne mówią: „Wiesz to, kiedy to widzisz”- powiedziała Winkler. Jednym ze znaków jest to, że naczelne – nasi najbliżsi krewni – mają „uśmiechnięta twarz”, która przypomina twarz rozbawionych ludzi – wyjaśniła.

Winkler wcześniej pracowała z makakami królewskimi ( Macaca mulatta ), zauważyła, że ​​małpy cicho dyszały podczas zabawy. Powiedziała, że ​​wiele innych naczelnych wokalizuje podczas zabawy. Winkler i współautor badania Greg Bryant, profesor i wiceprzewodniczący na Wydziale Komunikacji UCLA, zastanawiali się, czy śmiech zwierząt może być jeszcze bardziej rozpowszechniony. Przeanalizowali dziesiątki wcześniejszych badań, „szukając jakichkolwiek wzmianek u jakiegokolwiek zwierząt o sygnalizacji głosowej podczas zabawy”, takich jak dyszenie makaków, powiedział Winkler.

Ich badanie ujawniło dziesiątki przykładów, w tym doniesienia o sygnałach głosowych „w literaturze dotyczącej ssaków, zwłaszcza wśród naczelnych, gryzoni, społecznych drapieżników i (w mniejszym stopniu) ssaków morskich” – napisali naukowcy w badaniu.

Rozśmiesz ich

Wiele z tych dźwięków pojawiło się tylko podczas zabawy, jak mruczenie u koczkodana ( Chlorocebus aethiops ), ultradźwiękowy tryl szczura wędrownego ( Rattus norvegicus ), gwizdanie i skrzeczenie delfina butlonosego ( Tursiops truncatus ) oraz u sajmiri wiewiórcza ( Saimiri sciureus ). Badania wykazały, że większość gatunków naczelnych, w tym szympansy, goryle, małpy i pawiany, “śmieją się” poprzez: dyszący chichot, mlaskanie i chrząknięcia, rechotanie, tryle i piski.

Chociaż większość “śmiejących się zwierząt” to ssaki, dwa gatunki ptaków – bzierzbowron ( Gymnorhina tibicen ) i papuga kea ( Nestor notabilis ) – również wokalizowały podczas zabawy, donoszą naukowcy. W badaniu papug Kea w 2017 roku – które żyją w Nowej Zelandii – naukowcy odkryli, że zarejestrowany świergotliwy śmiech keasa, odtwarzany przez głośnik powoduje, że inne papugi z tego gatunku „spontanicznie zaczynały się śmiać” – powiedziała Winkler. To badanie wykazało, że śmiech papug kea działa jak “zaproszenie” dla innych papug kea, „szczególnie [wykorzystywany] w celu ułatwienia i zainicjowania zabawy” – powiedziała Winkler.

Doniesienia o “żartobliwym śmiechu” były szczególnie nieobecne w badaniach opisujących ryby, płazy i gady, być może dlatego, że naukowcy nie wiedzą czy w tych grupach zwierząt w ogóle istnieje zabawa.

Uważa się, że śmiech u ludzi powstał podczas zabawy, hipoteza ta jest wspierana przez związany z zabawą, dyszący śmiech wielu gatunków naczelnych. Ludzki śmiech mógł wyewoluować z podobnego, dyszącego dźwięku, który „z czasem ewolucji zrytualizował się w wokalizowane „ha ha ha”, którego używamy dzisiaj” – powiedziała Winkler. Ludzie wciąż się śmieją podczas zabawy, ale wykorzystujemy śmiech również aby przekazać szereg emocji, które mogą być pozytywne lub negatywne – stwierdzili naukowcy.

Śmiech ludzki wyraźnie różni się od śmiechu innych zwierząt pod innym ważnym względem: głośnością – ludzie głośno wyrażają swój śmiech. Dla porównania, gdy większość zwierząt się śmieje, dźwięk jest bardzo cichy – zgodnie z badaniem “na tyle głośny, że może go usłyszeć partner z którym się śmieje”.

„To naprawdę fascynujące, że tak wiele zwierząt ma podobną wokalizacje podczas zabawy” – powiedziała Winkler. „Ale ludzki śmiech jest unikalny, jest to ważny obszar przyszłych badań”.

Źródło: Mindy Weisberger

Play vocalisations and human laughter: a comparative review

Positive emotional contagion in a New Zealand parrot

Zdjęcie: Vicki Jauron, Babylon and Beyond Photography/Getty Images

Tematy:
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x