Czy te czubate dinozaury komunikowały się z sobą za pomocą niskich dźwięków?

Paleontolodzy odkryli skamieniałości roślinożernego dinozaura należącego do nieznanego wcześniej gatunku – prawdopodobnie „rozmownego”, opierając się na budowie jego ucha, które doskonale wychwytywało dźwięki o niskiej częstotliwości.

Zgodnie z nowym badaniem opisującym odkrycia ogona dinozaura, który żył 73 miliony lat temu, szczątki zostały po raz pierwszy odkryte w 2005 roku w formacji Cerro del Pueblo w pobliżu Presa de San Antonio w Coahuila w północnym Meksyku.

Około osiem lat później paleontolodzy z Narodowego Instytutu Antropologii i Historii (INAH) w Meksyku i Narodowego Autonomicznego Uniwersytetu Meksyku (UNAM) pracowali razem aby wydobyć ogon i wszelkie inne szczątki. Musieli szybko “uratować” ogon wystający z powierzchni Ziemi, ponieważ był narażony na deszcz i erozję, zgodnie z oświadczeniem.

„Chociaż straciliśmy nadzieję na znalezienie górnej części okazu, po odzyskaniu ogona kontynuowaliśmy kopanie w miejscu, w którym się znajdował” – powiedział w oświadczeniu główny autor Ángel Alejandro Ramírez Velasco z Instytutu Geologii UNAM. „Zaskoczeniem było to, że zaczęliśmy znajdować kości, takie jak kość udowa, łopatka i inne elementy”.

Archeolodzy z INAH i UNAM odnaleźli dinozaura w północnym Meksyku. (Zdjęcie: Instituto Nacional de Antropología e Historia (INAH))

Szczątki dinozaura były dobrze zachowane, co sugeruje, że osobnik zginął w zbiorniku wodnym bogatym w osady, który zgodnie z oświadczeniem mógłby szybko przykryć i chronić szczątki. W rzeczywistości paleontologom udało się odzyskać 34 fragmenty kości, które stanowiły 80% czaszki dinozaura, w tym grzebień, dolną i górną szczękę, podniebienie i mózgoczaszkę, część czaszki, w której znajdował się mózg.

Ponieważ naukowcy odkopali tak dużą ilość części czaszki dinozaura, byli w stanie porównać tego osobnika z innymi znanymi gatunkami. Początkowo, na podstawie jego ogona, naukowcy wiedzieli, że dinozaur należał do rodziny dinozaurów kaczodziobych zwanych hadrozaurami. Szybko jednak zdali sobie sprawę, że grzebień i nos różniły się od wszystkich znanych hadrozaurów, a to, co mieli w rękach, reprezentowało nowy rodzaj i gatunek.

Naukowcy nazwali gatunek Tlatolophus galorum – słowo tlahtolli wywodzi się od ludów tubylczych Nahua i oznacza „słowo”, a greckie słowo lophus, oznacza „grzebień”.

Nazwa jest trafna, ponieważ grzebień dinozaura ma kształt „virgula, symbol używany przez ludy mezoamerykańskie do reprezentowania działań komunikacyjnych i wiedzy w kodeksach”, zgodnie z oświadczeniem.

Badając strukturę kości ucha, naukowcom udało się nawet rzucić okiem na sposób komunikowania się tych dinozaurów.

„Wiemy, że miały uszy zdolne do odbierania dźwięków o niskiej częstotliwości, więc musiały być spokojnymi, ale rozmownymi dinozaurami” – powiedział w oświadczeniu Ramírez Velasco. Dinozaury mogły również wydawać głośne dźwięki, aby odstraszać drapieżniki lub rozmnażać się”, powiedział.

Odkrycia zostały opublikowane 11 maja w czasopiśmie Cretaceous Research.

Źródło: Yasemin Saplakoglu

Tlatolophus galorum, gen. et sp. nov., a parasaurolophini dinosaur from the upper Campanian of the Cerro del Pueblo Formation, Coahuila, northern Mexico

Zdjęcie: Luis V. Rey

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x