Dlaczego Biblia Króla Jakuba jest tak popularna?

Wkrótce po wstąpieniu na angielski tron ​​w 1603 roku, król Jakub I zlecił nowe tłumaczenie Biblii, które ponad 400 lat później jest nadal szeroko czytane na całym świecie.

Ta Biblia, znana jako Biblia Króla Jakuba (King James Version / KJV), pomogła królowi Jakubowi pozostawić trwały ślad kulturowy – jeden z jego celów jako przywódcy. „Jakub postrzegał siebie jako wielką postać renesansu, która chciała wnieść wkład w światową kulturę, muzykę, literaturę, a nawet w nowe sposoby uczenia się” – powiedział Bruce Gordon, profesor historii kościelnej w Yale Divinity School.

Ale dlaczego Biblia Króla Jakuba jest nadal tak popularna u różnych wyznań chrześcijańskich?

Krótko mówiąc, wpływ KJV wzrastał przez wieki, ponieważ, jak powiedział Gordon, była to wersja, która była najczęściej czytana i rozpowszechniana w krajach, w których dominującym językiem był angielski, a jej tłumaczenie „nigdy nie było tak naprawdę kwestionowane aż do XX wieku”. W tym czasie KJV tak mocno zakorzeniło się w świecie anglo-amerykańskim, że „wielu ludzi w Afryce i Azji uczyło się angielskiego z KJV”, kiedy chrześcijańscy misjonarze przynosili im ten język [angielski]”, powiedział Gordon. „Wiele osób nie zdawało sobie nawet sprawy, że było to jeden z wielu dostępnych tłumaczeń” – dodał – „wierzyli, że Biblia Króla Jakuba jest Biblią w języku angielskim”.

Dlaczego król Jakub chciał nowego tłumaczenia Biblii?

Zanim Jakub zlecił KJV w 1604 r., większość ludzi w Anglii “uczyła się” z dwóch różnych Biblii – tłumaczenia Kościoła Anglii, powszechnie czytanego podczas nabożeństw (znanej jako Biblia biskupia, opublikowana po raz pierwszy w 1568 r.) i bardziej popularna wersja, którą większość Brytyjczyków czytało w domach, znana jako Biblia Genewska, opublikowana po raz pierwszy w 1560 roku. Biblia genewska była Biblią wybieraną przez protestantów i sekty protestanckie, a jako prezbiterianin Jakub również czytał tę wersję. Jednak nie podobały mu się długie i rozpraszające adnotacje na marginesach, z których niektóre nawet kwestionowały władzę króla, według Gordona.

Co więcej, kiedy Jakub objął tron ​​angielski w marcu 1603 r., po śmierci królowej Elżbiety I, odziedziczył skomplikowaną sytuację polityczną, gdyż purytanie i kalwiniści – religijni wyznawcy reformatora Jana Kalwina – otwarcie kwestionowali absolutną władzę biskupów Kościoła anglikańskiego. Matka Jakuba – Maria, królowa Szkotów – została stracona 16 lat wcześniej, częściowo dlatego, że była postrzegana jako katolickie zagrożenie dla protestanckich rządów królowej Elżbiety. „Śmierć Mary uświadomiła Jakubowi, jak łatwo można go usunąć, jeśli zdenerwuje niewłaściwych ludzi” – powiedział Gordon.

Portret Jakuba I, króla Szkocji, Anglii i Irlandii (1566-1625). Portret, namalowany przez holenderskiego malarza Daniela Mytensa (pisane również jako Daniël Mijtens) w 1621 roku, jest wystawiany w National Portrait Gallery w Londynie. (Zdjęcie: Robert Alexander / Getty Images)

Aby złagodzić takie podziały, Jakub zamówił Biblię, która miała zadowolić zarówno parafian kościoła anglikańskiego, jak i rozwijające się sekty protestanckie, usuwając problematyczne i niepopularne adnotacje z Biblii genewskiej, pozostając wiernym stylowi i tłumaczeniom obu wersji Biblii. Gordon powiedział, że pomimo wysiłków Jakuba „KJV tak naprawdę nie odniosło sukcesu, kiedy Jakub żył”. “Miejsce” dla Biblii Króla Jakuba tak naprawdę pojawił się dopiero w latach czterdziestych XVII wieku, kiedy arcybiskup William Laud, który „nienawidzący purytan”, zakazał Biblii genewskiej, która była “świętą księga” purytan, powiedział Gordon.

Jakub zmarł z powodu udaru w marcu 1625 r., więc nigdy nie widział, jak jego wersja biblii zyskuje na popularności. Ale nawet za życia, po tym, jak Jakub zlecił tłumaczenie, sam nie nadzorował tego procesu. „To prawie tak, jakby wprawił wahadło w ruch, a potem umył ręce” – powiedział Gordon.

Jak przetłumaczono KJV

Aby nadzorować tłumaczenie, Jakub powołał sześć komitetów, w skład których wchodzi 47 naukowców z uniwersytetów w Oksfordzie i Cambridge. Mieli za zadanie przetłumaczyć wszystkie hebrajskie i greckie teksty Starego i Nowego Testamentu na język angielski. Był to skomplikowany i czasami kontrowersyjny proces, który trwał siedem lat. Chociaż nie mamy wielu zapisów tych komitetów wiemy, że „wszyscy zaangażowani starali się aby jak najdokładniej przetłumaczyć Biblie” – powiedział Gordon.

Wiele z powstałych tłumaczeń opierało się na pracy Williama Tyndale’a, protestanckiego reformatora, który w 1525 roku wydał pierwsze tłumaczenie Nowego Testamentu z greckiego na angielski. „Uważa się, że aż 80% Biblii Króla Jakuba wywodzi się z wersji Williama Tyndale’a – powiedział Gordon.

Porównanie między Biblią Tyndale’a, 1528: 1. List do Koryntian, rozdział 13, 1-3, (u góry), a Biblią Króla Jakuba, 1611: 1. List do Koryntian, rozdział 13, 1-3, (u dołu). (Zdjęcie: Universal History Archive / Universal Images Group za pośrednictwem Getty Images)

Dlaczego KJV jest nadal popularny w dzisiejszych czasach?

Jak na książkę, która została opublikowana w 1611 r., zadziwiające jest, jak wpływowe i szeroko czytane jest KJV do dziś. Chociaż istnieją setki wersji i tłumaczeń Biblii, KJV jest najpopularniejszym. Według firmy badawczej Statistica, od 2017 roku ponad 31% Amerykanów czytało KJV, a New International Version zajmuje drugie miejsce (13%). Pięć dużych wyznań chrześcijańskich – baptyści, Kościół Episkopalny w Stanach Zjednoczonych, prezbiterianie, Kościół Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich i zielonoświątkowcy- używają do dziś KJV .

KJV „działa zarówno jako tłumaczenie dosłowne, jak i tłumaczenie zachowujące sens”, co oznacza, że ​​działa zarówno jako dosłowne tłumaczenie wielu słów, które, jak się uważa, zostały użyte przez Jezusa Chrystusa i jego Apostołów, i dokładnie oddają znaczenie słów i wydarzeń, powiedział Gordon. Rękopisy użyte w KJV – Textus Receptus of Erasmus, przetłumaczona z greki na łacinę przez XVI-wiecznego holenderskiego uczonego i filozofa Desideriusa Erazma – są przez niektórych uważane za szczególnie ważną pozycję w KJV, zwłaszcza dla tych, którzy uważaj, że są to “najczystsze” fragmenty Nowego Testamentu sięgająca epoki apostolskiej (od 33 do 100 r. n.e.), powiedział Gordon.

Pomimo popularności KJV na przestrzeni wieków, Gordon powiedział, że niektórzy uczeni uważają niektóre jej fragmenty za “przestarzałe”. Ostrzegł, że od czasu przetłumaczenia KJV odkryto inne starożytne rękopisy, które zwiększają zrozumienie niektórych wydarzeń biblijnych, a być może nawet zmieniają znaczenie niektórych słów.

Na przykład w połowie XX wieku „wielu tłumaczy uważało, że słowo „panna” lub „młoda kobieta” jest dokładniejszym hebrajskim tłumaczeniem na określenie matki Jezusa, Marii, zamiast słowa „dziewica”- powiedział Gordon. Jeśli byłaby to poprawna, interpretacja miałaby daleko idące konsekwencje, ponieważ prorok Izajasz ze Starego Testamentu przepowiedział, że Mesjasz narodzi się z dziewicy. „Tłumaczenia – powiedział Gordon – nie są rzeczami neutralnymi”.

W związku z tym wielu czytelników KJV (znanych jako „King James Onlyists”) nie uważa, że ​​Biblia powinna być w ogóle aktualizowana i utrzymuje, że wersja Jakuba została przetłumaczona z najbardziej wiarygodnych rękopisów. Co więcej, powiedział Gordon, niektórzy uważają, że uczeni, którzy nadzorowali tłumaczenie KJV, byli „natchnieni przez Boga” i że bardziej nowoczesne tłumaczenia powinny zostać pominięte, ponieważ zostały „wykonane przez niewierzących”.

Osoby wierzące i niewierzące są “dotknięte” prozą Biblii KJV w sposób, z którego mogą nie zdawać sobie sprawy. Poetycki język tej wersji biblii wpłynął na pokolenia artystów i aktywistów, a wiele biblijnych zwrotów stało się częścią naszego codziennego języka. Kilka przykładów to „niewidomy prowadzący niewidomego [ang. The blind leading the blind]”, „uprawnienia, które są [ang. The powers that be]”, „opiekun mojego brata [ang. my brother’s keeper]”, „skóra moich zębów [ang.by the skin of your teeth] ”, „wilk w owczej skórze [ang. a wolf in sheep’s clothing]”, „wstawaj! pobudka! [ang. rise and shine]” i „zrobić więcej (niż się od kogoś wymaga), poświęcić się bardziej, żeby osiągnąć cel (dosł. “przejść dodatkową milę”) [ang. go the extra mile]”. Nawet słynne zdanie otwierające „Osiemdziesiąt siedem lat temu [ang. Four score and seven years ago]” z przemówienia prezydenta Abrahama Lincolna w Gettysburgu zostało zainspirowane językiem używanym w KJV.

Źródło: Daryl Austin

James I

What is the version or translation of the Bible you read most often?

Top 5 Church Denominations That Use KJV Bible the Most

What the Bible Taught Lincoln About America

Zdjęcie: Dan Kitwood / Getty Images

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x