Czy ogromne trzęsienie ziemi w Cascadii było tylko jednym z wielu?

Ogromne trzęsienie ziemi w Cascadii, które wysłało tsunami aż do Japonii w 1700 roku, mogło być jednym z szeregu niebezpiecznych wstrząsów, a nie pojedynczym niszczycielskim trzęsieniem ziemi.

Trzęsienie ziemi w Cascadia z 1700 roku jest znane z ustnych przekazów lokalnych plemion zamieszkujących tereny dzisiejszej Kolumbii Brytyjskiej, Waszyngtonu, Oregonu i północnej Kalifornii, a także z zapisów geologicznych roztrzaskanych skał i osadów tsunami. Naukowcy są przekonani, że trzęsienie ziemi o sile szacowanej na 8,7 do 9,2 w skali Richtera miało miejsce 26 stycznia: Pisemne zapisy w Japonii mówią o tsunami tego dnia, co odpowiada ustnym przekazą i zapisom geologicznym po drugiej stronie Pacyfiku.

Teraz jednak nowe badania sugerują, że trzęsienie ziemi z 1700 roku mogło być nieco mniejsze niż wcześniej sądzono i że było to tylko jedno z serii kilku dużych trzęsień ziemi, które nawiedziły to miejsce w ciągu kilku lat. W badaniu, zaprezentowanym 20 kwietnia na dorocznym spotkaniu Amerykańskiego Towarzystwa Sejsmologicznego, zastosowano podejście modelowania [ang. modelling approach], aby stwierdzić, że pojedyncze duże trzęsienie ziemi nie jest jedynym możliwym wyjaśnieniem śladów geologicznych pozostawionych z XVIII wieku.

„Tradycja była taka, że„ potężne trzęsienie wyjaśnia wszystko”, a odkryłem, że to nieprawda” – powiedział autor badania Diego Melgar, sejsmolog trzęsień ziemi z University of Oregon. „Mega trzęsienie wciąż może wszystko wyjaśnić, ale tak samo mogła to być sekwencją wydarzeń [ang. sequence of events]”.

Gdyby trzęsienie ziemi z 1700 roku było w rzeczywistości sekwencją, mogłoby to mieć wpływ na to, jakiego rodzaju trzęsienia ziemi mogą się zdarzyć w wyniku uskoku w przyszłości.

Jedno czy wiele?

Trzęsienie ziemi z 1700 roku nastąpiło w miejscu, w którym płyta tektoniczna Juan de Fuca jest wciągana lub wpychana [subdukcja] pod płytę północnoamerykańską. Tradycyjny pogląd jest taki, że około 1000 kilometrów linii uskoku między wyspą Vancouver a północną Kalifornią jest spowodowane jednym silnym trzęsieniem ziemi. Trzęsienie ziemi spowodowało obniżenie się linii brzegowej, proces zwany subsydencją [ ang. subsidence] Geolodzy mogą wykryć subsydencje, badając mikroskopijne organizmy zwane okrzemkami, które żyją na bagnach wzdłuż wybrzeża Cascadia. Okrzemki te są bardzo wrażliwe na poziom morza, więc to, które gatunki były obecne w osadach z danego miejsca, może ujawnić, jak głęboka była wówczas woda oceaniczna. Naukowcy mogą również prześledzić ścieżkę tsunami w osadach skał, piasku i gleby utworzonych przez masę wody.

Główny kierunek badań Melgara koncentruje się na systemach ostrzegania przed tsunami. Część tych badań obejmuje tworzenie baz danych symulowanych trzęsień ziemi i związanych z nimi tsunami. Mając do dyspozycji tę bazę danych, postanowił sprawdzić, czy mógłby porównać symulacje z dowodami geologicznymi pozostawionymi po 1700 roku. Powiedział, że chciał wiedzieć, czy istnieją jakieś scenariusze trzęsień ziemi, które mógłby wykluczyć.

Odkrył, że tradycyjny pogląd na trzęsienie ziemi o sile około 9 stopni w Richtera, które miało miejsce 26 stycznia 1700 r. mogło obniżyć linie brzegową na odcinku 1000 kilometrów za jednym zamachem. Ale dowody geologiczne wskazują również na to, że trzęsienie, które było nieco słabsze mogło obniżyć linie brzegową tylko o połowę wcześniej przewidywanej długości.

Obniżenie pozostała część linii brzegowej miałoby wówczas miejsce w serii kilku innych dużych wstrząsów w ciągu dekady. Melgar powiedział, że zamiast pojedynczego trzęsienia ziemi o sile 9 stopni w Richtera, być może trzęsienie ziemi z 26 stycznia miało 8,7 w skali Richtera, rok później 8,3 lub 8,2 w skali Richtera a kilka lat później 8,4 w skali Richtera. Dopóki kolejne trzęsienia ziemi były mniejsze niż 8,6 w skali Richtera, nie doprowadziłyby do kolejnego tsunami w Japonii.

Zagrożenie trzęsieniem ziemi

To nie jest dobra wiadomość dla regionu Cascadia, ponieważ wielokrotne gigantyczne trzęsienia byłyby nie mniej niebezpieczne niż jedno ogromne. Historia geologiczna stref subdukcji Cascadia sugeruje, że występują tam bardzo duże trzęsienia ziemi co kilka stuleci (od 240 do 500 lat). Pytanie brzmi, czy te trzęsienia ziemi zawsze występują jako pojedyncze ogromne trzęsienie ziemi, czy też czasami są serią bardzo dużych trzęsień ziemi.

„8.1 w skali Richtera może nie powodować tsunami, ale wstrząsy mogą być naprawdę intensywne,” powiedział Melgar.

Rzeczywiście, dekada, w której gigantyczne trzęsienia pojawiają się co dwa lub trzy lata, może być nawet bardziej niebezpieczna dla ludzi żyjących w tym regionie niż pojedyncze trzęsienie ziemi uderzające co kilkaset lat. Dlatego ważne jest, aby dotrzeć do sedna, który scenariusz jest bardziej prawdopodobny, powiedział Melgar. Ta praca wymagałaby bardziej szczegółowego, zaawansowanego technicznie modelowania fal tsunami powstałych podczas trzęsienia o sile 8 lub 9 w skali Richtera, a także bliższego przyjrzenia się zniszczeniom z 1700 roku.

„Musimy przeprowadzić dużo więcej prac terenowych w okolicach Oregonu, Waszyngtonu, Kalifornii i Kolumbii Brytyjskiej” – powiedział.

Źródło: Stephanie Pappas / livescience.com

Zdjęcie: Google Earth/Pacific Northwest Seismic Network

Tematy:
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x