Ukryta różnorodność genetyczna koralowców odpowiada odrębnemu stylowi życia

Korale madreporowe (inna nazwa korale rafotwórcze, korale kamienne, korale rafowe), które budują rafy, ukrywały swoją różnorodność na widoku. Analiza genetyczna najbardziej rozpowszechnionego koralowca rafowego w Indo-Pacyfiku ujawniła, że ​​zamiast być pojedynczym gatunkiem ( Pachyseris speciosa), w rzeczywistości jest czterema odrębnymi gatunkami koralowców – donoszą naukowcy 2 kwietnia w Current Biology.

Rafy koralowe to kondominium bioróżnorodności oceanów, w których występuje więcej gatunków na metr kwadratowy niż w jakiekolwiek innym siedlisku morskim. Zrozumienie, które gatunki koralowców sprzyjają tej różnorodności biologicznej i jak te koralowce się zachowują, jest niezbędne, aby się nimi zająć, zwłaszcza że ocieplający się klimat zagraża ogólnej różnorodności biologicznej oceanów. „Wiedza o tym, co jest krytyczne dla śledzenia tego, co tracimy” – mówi Rebecca Vega-Thurber, mikrobiolog morski z Oregon State University w Corvallis, która nie brała udziału w nowym badaniu. Wyniki sugerują, że inne korale uważane za jeden gatunek mogą w rzeczywistości być znacznie bardziej zróżnicowane, niż sądzili naukowcy.

Korzystając z kombinacji sprzętu do nurkowania i zdalnie sterowanych pojazdów, biolog morski Pim Bongaerts z Kalifornijskiej Akademii Nauk w San Francisco i jego współpracownicy zbadali ponad 1400 koralowców P. speciosa. W laboratorium próbki wyglądały identycznie, a ich struktury wewnętrzne były nie do odróżnienia na obrazach ze skaningowego mikroskopu elektronowego. Jednak ich genomy – ich pełne instrukcje genetyczne – ujawniły, że koralowce zróżnicowały się genetycznie miliony lat temu. Miało to sens dla jednego z gatunków w Zatoce Akaba na Morzu Czerwonym, która była geograficznie oddzielona od pozostałych. Ale pozostałe trzy nowo zidentyfikowane gatunki żyły razem na tych samych rafach w wodach Azji Południowej. Zespół zastanawiał się, dlaczego korale żyją razem, zróżnicowały się genetycznie.

Badając dane siedliskowe z ich nurkowań, naukowcy odkryli, że trzy różne gatunki koralowców preferowały różne głębokości wody, z których jeden występował obficie na górnych 10 metrach, a dwa pozostałe kwitły głębiej. Te trzy gatunki koralowców miały również różne stężenia fotosyntetyzujących alg i barwników, co sugeruje, że mają różne strategie “goszczenia” alg, które dostarczają pożywienia. Również czasy rozmnażania się tych trzech gatunków nieco się różniły. Jeden gatunek korala wypuścił większość swoich gamet pięć dni po pełni księżyca, kolejne siedem dni później, a trzecia po dziewięciu dniach. Rozdzielenie czasu rozmnażania mogło pomóc jajom i plemnikom każdego gatunku w prawidłowym dopasowaniu.

Biolodzy morscy Pim Bongaerts i Norbert Englebert pobierają próbki koralowców podczas nurkowania w Holmes Reef na Morzu Koralowym na północ od Australii. DAVID WHILLAS

To badanie jest pierwszym, które pokazuje, w jaki sposób tajemnicze koralowce rafowe dzielą swoją wspólną przestrzeń ekologiczną – według głębokości, fizjologii i czasu rozmnazania, mówi Bongaerts.

Wyniki otwierają drzwi do możliwości, że wiele innych “sobowtórów” korali może być innym gatunkiem, które współistnieją dzięki różnicom ekologicznym, mówi genomik rafy Christian Voolstra z Uniwersytetu w Konstancji w Niemczech.

Źródło: Devin A. Reese

Zdjęcie: PIM BONGAERTS

Tematy:
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x