Skamielina sprzed 500 milionów lat jest dziadkiem wszystkich głowonogów

Najnowsze badania sugerują, że najstarszy znany głowonóg – część grupy obejmującej ośmiornice, kalmary, mątwy i łodziki – ma ponad pół miliarda lat.

Skamieniałości pochodzą z wczesnego okresu kambru i według naukowców, którzy znaleźli je na półwyspie Avalon w Nowej Funlandii w Kanadzie, mają około 522 milionów lat. Jak dotąd zespół powiedział, że najstarszym zarejestrowanym głowonogiem był skorupiak znany jako Plectronoceras cambria, który żył około 30 milionów lat po niedawno odkrytym głowonogu, którego jeszcze nie nazwano.

Odkrycie sugeruje, że „głowonogi pojawiły się na samym początku ewolucji organizmów wielokomórkowych podczas eksplozji kambryjskiej” – powiedziała w oświadczeniu kierownik badań Anne Hildenbrand, geolog z Instytutu Nauk o Ziemi Uniwersytetu w Heidelbergu w Niemczech.

Wcześniej badania molekularne oparte na tempie zmian genetycznych w czasie sugerowały, że głowonogi pochodziły z wczesnego kambru. Jednak nowe odkrycia – które „prawdopodobnie reprezentują najwcześniejszego znanego dotychczas głowonoga” – są pierwszym konkretnym dowodem na poparcie tego pomysłu, napisali naukowcy w badaniu.

Starożytne skamieniałości głowonogów w kształcie pigułek są maleńkie – mierzyły zaledwie 1,4 centymetra i 0,3 cm szerokości, powiedzieli naukowcy. Ale tego można się spodziewać, ponieważ „wszystkie te głowonogi z kambru były dość małe” – mówi Michael Vecchione, zoolog bezkręgowców z National Museum of Natural History w Smithsonian w Waszyngtonie, który nie był zaangażowany w badanie.

Skamieniałości pokazują, że to starożytne stworzenie miało muszlę w kształcie stożka, podzieloną na różne komory. Komory te były połączone syfonem [siphuncle] – wewnętrzną rurką widoczną u głowonogów ze skorupami, w tym wymarłych amonitów i współczesnych łodzików – który pompuje płyny i gazy przez różne komory, aby pomóc zwierzęciu dostosować swoją pływalność.

Naukowcy twierdzą, że dzięki ewolucji syfonu głowonogi stały się pierwszymi znanymi organizmami, które były w stanie aktywnie poruszać się w górę i w dół w wodzie. Naukowcy zauważyli, że dzięki tej zdolności poruszania się wczesne głowonogi wybrały otwarty ocean jako swoje siedlisko.

Naukowcy odkryli skamieniałości na starożytnym mikro-kontynencie Avalonia, który obejmował części wschodniej Nowej Fundlandii i Europy. Zespół ma nadzieję znaleźć więcej skamieniałości tego starożytnego stworzenia, aby móc z większą pewnością potwierdzić, że jest to wczesny głowonóg, powiedzieli.

Jednak na podstawie danych przedstawionych w nowym badaniu, opublikowanym 23 marca w Internecie w czasopiśmie Communications Biology, Vecchione powiedział, że analiza zespołu jest trafna.

„Myślę, że to głowonóg na podstawie tego, co znaleźli” – powiedział Vecchione. Dodał, że to odkrycie „oznacza, że ​​[głowonogi] bardzo wcześnie oddzieliły się od innych mięczaków”. Obecnie mięczaki obejmują bezkręgowce o miękkiej budowie, takie jak ślimaki morskie, małże i słuchotki.

„Głowonogi naprawdę różnią się od innych mięczaków” – powiedział Vecchione. Mimo to „wiemy, że to mięczaki, a nie stwory z kosmosu, jak mówią niektórzy”.

Widok wzdłuż (lewy, środkowy) i przekrojowy (prawe) szczątków kopalnych prawdopodobnie najstarszego zarejestrowanego głowonoga. (Zdjęcie: Gregor Austermann / Communications Biology)

Źródło: Laura Geggel

FOSSIL FIND FROM CANADA COULD REWRITE THE EVOLUTIONARY HISTORY OF INVERTEBRATE ORGANISMS

A potential cephalopod from the early Cambrian of eastern Newfoundland, Canada

Zdjęcie: Gregor Austermann/Communications Biology

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x