Przodek wampirzycy piekielnej zmarł w „wiecznym uścisku” podczas obiadu

Około 180 milionów lat temu ośmioręki drapieżnik upolował swoją ofiarę – kolejną ośmioręką bestię – i zaczął ją “skubać”, ale obie bestie się udusiły.

Płyta łupkowa zawierająca skamieniałe szczątki tego duetu zachowała odciski ich tkanek miękkich z „wyjątkowymi” szczegółami, napisali naukowcy w badaniu, opublikowanym 16 marca w Swiss Journal of Palaeontology. Analiza płyty ujawnia, że ​​ich ostatnie wspólne chwile zakończyły się „wiecznym uściskiem” – powiedział zespół.

„Zakładamy, że drapieżnik był tak zadowolony z połowu, że nie zdawał sobie sprawy, że tonie” – powiedział pierwszy autor badania Christian Klug, kurator w Muzeum Paleontologicznym Uniwersytetu w Zurychu i profesor w Instytucie Paleontologicznym Uniwersytetu w Zurychu. „Prawdopodobnie [drapieżnik] przemieścił się do warstwa wody ubogich w tlen, udusił się i opadł fraz ze swoją ofiarą na miękkie dno”.

Amatorski kolekcjoner Dieter Weber znalazł płytę z odciskami drapieżników w opuszczonym kamieniołomie naprzeciwko klubu golfowego w Ohmden, gminie w południowych Niemczech. Odkrył, że skamieniałe stworzenia na płycie to drapieżnik i jego ofiara. Po oczyszczeniu skamieniałości Weber sprzedał ją jednemu z badaczy, który następnie przekazał ją do Państwowego Muzeum Historii Naturalnej w Stuttgarcie.

Kiedy te stworzenia żyły we wczesnym okresie jurajskim, region ten był basenem morskim, który rozciągał się na większą część Europy Środkowej, a „wody denne często były ubogie w tlen” – powiedział Klug.

Zdjęcia (A i B) skamieniałości w różnych światłach oraz ilustracja (C) dwóch wczesnych jurajskich wampirzyc. (Zdjęcie: Klug C. et al.2021; Attribution 4.0 International (CC BY 4.0))

Oba starożytne stworzenia są członkami octopodiformes, grupy ośmioramiennych głowonogów, w skład której wchodzi ośmiornica, żeglarek[ang. argonaut ] (ośmiornica głębinowa z muszlami, znana również jako papierowymi łodzikami [ang. paper nautilus] ) i wampirzyce piekielne – zwierzę, którego niesamowitą nazwę zawdzięcza pelerynie [błonie] – podobnej do skóry, która łączy jego ramiona, ale stworzenie to nie jest ani krwiopijcą, ani kałamarnicą. Starożytne zwierzęta jurajskie były wampirzycami [vampyromorphs], starożytnymi krewnymi współczesnych wampirzyc piekielnych ( Vampyroteuthis infernalis ), powiedział Klug.

„Wampirzyce mają osiem ramion plus – które jest również widoczne – parę filamentów, które wyglądają jak grube spaghetti, które gotowano trochę za długo” – powiedział Klug. „Te filamenty były używane do łapania zdobyczy”.

Powiększone zdjęcie (po lewej) i ilustracja (po prawej) ofiary. (Zdjęcie: Klug C. et al.2021; Attribution 4.0 International (CC BY 4.0))

Dziś wampirzyce piekielne zjadają pozostałości i resztki, plankton i inne małe ofiary. Ale, jak pokazuje ta skamieniałość, „większe gatunki [wampirzyc] były drapieżnikami” – powiedział Klug. Po przeanalizowaniu okazu naukowcy ustalili, że większa, 47 cm wampirzyca to prawdopodobnie Jeletzkyteuthis coriacea. Mniejsza wampirzyca to prawdopodobnie Parabelopeltis flexuosa, który przy długości około 16,7 cm stanowi mniej niż 40% długości drapieżnika, który próbował ją zjeść.

Skamieniałość jest dowodem na to, że wczesne wampirzyce „stosowały różne strategie żywieniowe”, ale nie były jeszcze przystosowane do radzenia sobie ze strefami o niskiej zawartości tlenu w wodzie, tak jak ich współcześni krewni, napisali naukowcy w badaniu. Zespół powiedział, że dzisiejsze wampirzyce piekielne mogą żerować w obszarach o niskiej zawartości tlenu za pomocą swoich “chowanych filamentów”.

Jednak ten obszar o niskiej zawartości tlenu jest prawdopodobnie powodem, dla którego dwa jurajskie stworzenia morskie są tak nieskazitelnie zachowane.

„Słaba dostępność tlenu prawdopodobnie jeszcze bardziej zwiększyła prawdopodobieństwo, że mniejszy głowonóg pozostanie na miejscu, ponieważ został również unieruchomiony przez te same warunki [niska zawartości tlenu]” – powiedział Klug. „Ponadto niski poziom tlenu trzymał z daleka padlinożerców, umożliwiając zachowanie tej skamieniałości”.

Źródło: Laura Geggel

Distraction sinking and fossilized coleoid predatory behaviour from the German Early Jurassic

Zdjęcie: Christian Klug; Attribution 4.0 International (CC BY 4.0)

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x