8 prawdziwie dysfunkcyjnych rodzin królewskich

Brytyjska rodzina królewska jest dobrze zaznajomiona ze skandalami i zepsuciem, od romansu księcia Karola z jego obecną żoną Camillą Parker Bowles, po fotografowanie księcia Harry’ego w nazistowskim mundurze, po skrajny chłód i rasizm, o których wspomina księżna Meghan w wywiadzie dla Oprah Winfrey.

Ale wielu królów i królowych w całej historii dopuściło się wielu złych uczynków, w tym zabójstw pałacowych i seryjnych małżeństw. Mury zamków widziały wiele…

1. Krwawy początek Kleopatry

(Zdjęcie: Fine Art Images / Heritage Images / Getty Images)

Kleopatra słynie z samobójczego zakończenia. Mniej znany jest jej krwawy początek – i rodzinny dramat, który doprowadził ją do władzy.

Po śmierci ojca tron ​​odziedziczył młodszy brat Kleopatry, Ptolemeusz XIII. Miała go poślubić, a chów wsobny był jednym ze sposobów, w jaki starożytne rodziny królewskie utrzymywały władzę. Ale jej ambicje zagroziły mu i kazał ją wygnać. Więc Kleopatra sprzymierzyła się z Juliuszem Cezarem, odzyskując tron ​​ze swoim drugim młodszym bratem, Ptolemeuszem XIV. Ten młodszy brat później zmarł (Kleopatra mogła go otruć.) Miała także młodszą siostrę Arsinoe IV, zabitą w 41 r. p.n.e.

Śmiertelna rywalizacja między rodzeństwem była powszechna w dynastii Ptolemeuszy. Złożone drzewa genealogiczne spowodowane przez chów wsobny powodowały kryzys sukcesji po kryzysie sukcesji, zwykle ze śmiertelnymi skutkami.

„Rzadkością był członek rodziny, który nie zabił jednego lub dwóch członków swojej rodziny” – napisała Stacy Schiff’s autorka “Cleopatra” (Little, Brown and Company, 2010)

2. Macedoński chaos

Podstawą tego posągu jest Filip II Macedoński, jego młody syn Aleksander i jego żona Olympias. (Zdjęcie: Shutterstock)

Innym niezawodnym sposobem na rozchwianie rodziny królewskiej jest posiadanie wielu żon, z których wszystkie chciałyby, aby ich własne dziecko zasiadło na królewskim tronie. Ojciec Aleksandra Wielkiego, Filip II Macedoński, miał prawdopodobnie siedem żon, w tym matkę Aleksandra, Olimpię.

Według niektórych starożytnych historyków Olimpia mogła mieć coś wspólnego z zabójstwem Filipa II przez ochroniarza w 336 p.n.e. Według późniejszej relacji historyka Kleitarchusa, ochroniarz był byłym kochankiem Filipa II, który szydził z nowego, młodszego kochanka króla. Wujek Filipa II rzekomo dokonał napaści seksualnej na ochroniarza, co doprowadziło ochroniarza do zabicia Filipa II w jego “własnej pogoni za zemstą”.

Cokolwiek naprawdę się wydarzyło, dysfunkcja macedońskiej rodziny nie skończyła się wraz z pokoleniem Filipa II. Aleksander szybko zaczął skazywać rywalizujących członków rodziny na śmierć, aby zapewnić sobie tron, a Olimpia zabił ostatnią żonę Filipa II i jej dzieci. Po tym, jak Aleksander zmarł w 323 r. p.n.e., pozostawiając ciężarną żonę, na tronie zasiadł jego niepełnosprawny umysłowo przyrodni brat Filip III Arrhidaios (również pisany jako Arrhidaeus). Żona Filipa III, Eurydyka, próbowała zmienić tego figuranta w prawdziwego władcę; co spowodowało rywalizacje z Olimpią w następnych wojnach o sukcesję. Ostatecznie Filip III został stracony na rozkaz Olimpii, a Eurydyka została zmuszona do popełnienia samobójstwa. Ich ciała zostały pochowane, a następnie około 17 miesięcy później wykopane w celu królewskiej kremacji i pogrzebu.

Olimpia nie wyszła z wojen o sukcesje bez szwanku. Schwytana niedługo po tym, jak zabiła Filipa III i Eurydykę, została ukamienowana przez krewnych osób, których kazała zabić.

3. Zabójstwo faraona

Grób starożytnego egipskiego faraona Ramzesa III (zwany Tomb KV11) znajduje się w głównej dolinie Doliny Królów. (Zdjęcie: Shutterstock)

Haremy miłe i przyjemne, dopóki ktoś nie poderżnie nam gardła, czego Ramzes III nauczył się na własnej skórze. Ten faraon rządził Egiptem od 1186 r. p.n.e. do około 1156 r. p.n.e. – aż ktoś “głęboko skaleczył mu szyję” –  współcześni archeolodzy twierdzą, że umarł natychmiast.

Starożytne teksty papirusowe ujawniają, że za spiskiem stała jedna z młodszych żon Ramzesa III, kobieta o imieniu Tiye; próbowała posadzić na tronie swojego syna Pentawereta. Dziesiątki współspiskowców skazano na śmierć, w tym Pentawereta. Archeolodzy poinformowali w 2012 roku, że mogli znaleźć mumię księcia. Zwłoki, o których mowa, mają bolesny wyraz twarzy i nadmiernie napompowane płuca, co wskazuje na śmierć przez uduszenie, mógł zostać zmuszony do popełnienia samobójstwa lub mógł zostać pogrzebany żywcem.

4. Wojna braci

Ten rękopis został napisany w latach trzydziestych XIX wieku przez Justo Apu Sahuaraura Inca (1775-1853), potomka cesarza Inków Huayna Capac i księcia Christophera Paullo Inki. (Zdjęcie: CRIS BOURONCLE / AFP za pośrednictwem Getty Images)

Konflikt zwany Wojną Dwóch Braci może oznaczać tylko jedną rzecz – poważny krach w rodzinie. W 1527 roku zmarł król Inków Huayna Capac, pozostawiając swoje królestwo dwóm swoim synom, Atahualpie i Huascarowi. (Obaj mężczyźni mieli różne matki, ponieważ władcy Inków brali wiele żon i konkubin).

Wspólne rządy nie sprawdziły się dobrze w wypadku dwóch nowych królów. W 1529 roku wybuchła wojna. Sprawy nabrały osobistego charakteru: według książki Kim MacQuarrie „The Last Days of the Incas” (Simon & Schuster, 2008), Atahualpa w pewnym momencie zrobił kubek do picia z czaszki jednego z generałów Huáscara.

W 1532 roku hiszpańscy konkwistadorzy Francisco Pizarro pojawili się w chwili, gdy Atahualpa ogłosił zwycięstwo nad swoim bratem. Konkwistadorzy schwytali Atahualpę i przetrzymywali go jako okup, chociaż Atahualpa był w stanie wydać swojemu ludowi ważny rozkaz: stracić [zabić] mojego brata.

Atahualpa nie żył o wiele dłużej. Hiszpanie rozstrzelali go w 1533 roku

5. Cesarz bierno-agresywny

Sala Qisheng w świątyni Guanlin, na południe od miasta Luoyang, została zbudowana w 1596 roku za panowania cesarza Wanli za panowania dynastii Ming (1368-1644) i została rozbudowana w czasach dynastii Qing (1644-1911). (Zdjęcie: May Tse / South China Morning Post via Getty Images)

Czy miałeś kiedyś poczucie, że mama i tata bardziej lubią twojego brata lub siostrę? Dzieci cesarza Wanli nie miały wątpliwości. Wanli, 13. cesarz chińskiej dynastii Ming, miał dwie oficjalne żony i bardzo wiele konkubin. Jego ulubiona konkubina, Lady Zheng, miała dwóch synów i Wanli chciał aby jeden z nich został jego następcą.

Ale ministrowie cesarza nie stanęliby po stronie tego syna – trzeciego Wanliego – jako spadkobiercy. OWanli został zmuszony do ogłoszenia swojego pierwszego syna księciem koronnym.

A potem cesarz zrobił coś bardzo dziwnego. Przestał pracować. Wanli był niegdyś silnym władcą, znoszącym wewnętrzne bunty i japońskie inwazje. Jednak ostatnie 20 lat jego panowania było jak przedłużony okres kulawej kaczki [ rozpowszechniony w krajach anglosaskich termin określający polityka, który odchodzi z urzędu, ale dalej go piastuje do czasu wyniesienia swego następcy]. W bierno-agresywnym proteście Wanli spędził dziesięciolecia ignorując spotkania, memoranda i wszystkie inne królewskie obowiązki. Nic dziwnego, że to osłabiło kraj. Wielu historyków przypisuje upadek dynastii Ming w 1644 r. głównie samosabotażowi rządów Wanli.

6. Brat w niewoli

Rycina przedstawiająca małżeństwo Henryka I z Anglii (1068-1135) z księżniczką (Eadgyth) Matyldą ze Szkocji. (Zdjęcie: Photo12 / Universal Images Group via Getty Images)

Wilhelm Zdobywca, pierwszy normański król Anglii, miał czterech synów. Jeden umarł przed nim; Wilhelm podzielił swoje królestwo między najstarszych pozostałych synów. Robert otrzymał Normandię po śmierci ojca, a Wilhelm objął tron ​​Anglii.

To pozostawiło najmłodszego syna, Henry’ego. Może nie otrzymał królestwa, ale Henryk wiedział, jak skorzystać z okazji. W 1100 roku Wilhelm młodszy zginął w wypadku na polowaniu, podczas gdy Robert był na krucjacie. W ciągu trzech dni Henryk sam koronował się na króla Anglii (jako Henryk I).

Robert usiłował zdobyć Anglię dla siebie, ale Henryk go pokonałem – a potem, kilka lat później, zajął też Normandię. Robert został schwytany, a Henry I trzymał go w więzieniu do końca życia.

7. Tajemnica morderstwa

Portret Ryszarda III, króla Anglii od 1483 r. do jego śmierci w 1485 r. (Zdjęcie: Getty Images)

Ryszard III , ostatni król Anglii Plantagenetów, został niedawno ekshumowany spod parkingu w Leicester – okazja do lepszego zrozumienia króla zapamiętanego głównie jako szekspirowski czarny charakter. Pozostają jednak pytania dotyczące dojścia Richarda do władzy.

Kiedy król Edward IV zmarł w 1483 r., pozostawił po sobie dwóch młodych synów. Najstarszy Edward V miał zaledwie 12 lat, więc Ryszard III został ogłoszony jego obrońcą. Po 68 dniach panowania Edward i jego młodszy brat Ryszard z Shrewsbury zostali wysłani do Tower of London i nigdy więcej nikt o nich nie słyszał. Tymczasem tron ​​objął Ryszard III.

Nikt nie wie, co stało się z chłopcami, znanymi teraz jako „Książęta w Wieży”. Powszechna teoria głosi, że zamordował ich Ryszard III. Ale nikt nigdy nie znalazł ostatecznego dowodu śmierci książąt (chociaż w 1674 roku z wieży wydobyto dwa małe szkielety), a sam Richard zginął w bitwie zaledwie dwa lata później, zabierając swoje tajemnice do pospiesznie wykopanego grobu.

8. Wiele żon Henryka VIII

Obraz Henryka VIII i dwójka jego królewskich dzieci – Elżbiety I i Edwarda VI z 1597 roku. (Zdjęcie: Dar Kate S. Buckingham; Art Institute of Chicago;CC0 1,0 )

Rozwiedziona, ścięta, zmarła. Rozwiedziona, ścięta, przeżyła.

Takie były losy sześciu żon Henryka VIII. Sprawy rodzinne zdominowały panowanie tego króla z dynastii Tudorów, który nie mógł zapewnić sobie męskiego następcy. Początkowo Henryk poślubił Katarzynę Aragońską, wdowę po swoim bracie. Kiedy król zainteresował się Anny Boleyn w latach dwudziestych XVI wieku, jego argument za rozwodem skupiał się głównie na tym, czy Katarzyna kiedykolwiek uprawiała seks z jego bratem.

Sprawa rozwodowa wstrząsnęła Kościołem katolickim, wywołując angielską reformację. Henry dostał rozwód, ale Anne nie okazała się nie bardziej zdolna do poczęcia synów niż Katarzyna (niektórzy współcześni lekarze podejrzewają, że Henry mógł mieć chorobę genetyczną, która była przyczyną wielu poronień jego żon). Została stracona na podstawie zmyślonych zarzutów zdrady, cudzołóstwa i kazirodztwa – oskarżona o współżycie z własnym bratem.

Henry ożenił się jeszcze cztery razy i zabić jeszcze jedną ze swoich żon, Katarzyna Howard, za cudzołóstwo. Ostatecznie wysiłki Henryka, by posadzić syna na tronie, poszły na marne; jego jedyny męski spadkobierca zmarł jako nastolatek, zaledwie około sześciu lat po śmierci Henryka. Następnie, siostrzenica Henry’ego, Lady Joanna Grey, przejęła koronę na zaledwie dziewięć dni, zanim została obalona przez córkę Katarzyny Aragońskiej, Mary I. Po pięciu latach panowania Marii I zmarła, tron objęła córka Anny Boleyn, Elżbieta I. Jej panowanie było naznaczone niepokojami, ale obawa Henryka, że ​​kobieta nie może sprawować tronu Anglii, okazała się zupełnie bezpodstawna: według oficjalnej historii monarchii brytyjskiej „Virgin Queen” była niezwykle popularna, a data jej wstąpienie na tron ​​stało się świętem narodowym.

Źródła: Stephanie Pappas / livescience.com

Zdjęcia: Tolga Akmen – WPA Pool/Getty Images

Tematy:
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x