Amerykański system imigracyjny jest superroznosicielem COVID

Jako nastolatka Leticia Sierra zdała sobie sprawę, że przyszłość, którą sobie wyobraziła, jest poza zasięgiem. Sierra, która mieszkała w San Diego, uciekła z rodzinnego Meksyku po wielu epizodach wykorzystywania seksualnego przed wiekiem przedszkolnym. Ale ponieważ Sierra była imigrantką bez dokumentów, nie kwalifikowała się do służby wojskowej ani do szkoły dla pielęgniarek. „Nie mogłam realizować swoich marzeń” – mówi. Dwie dekady później przyszłość Sierry znowu stała się niepewna. Po tym, jak została zatrzymana, ponieważ jej ówczesny chłopak rozmawiał przez telefon podczas jazdy – i po przeszukaniu bez nakazu – policja znalazła kilka tabletek Vicodinu w torebce Sierry (przyjaciel dał jej je na ból pleców). W ciągu kilku godzin Sierra została przekazana do Urzędu Imigracyjnego i Celnego (ICE) i deportowana do Tijuany.

Zdesperowana, by „wrócić do domu i znowu być z moim [dwuletnim] synem”, Sierra znalazła drogę z powrotem do San Diego. Tam – podobnie jak wielu nielegalnych imigrantów – wiodła spokojne życie jedną przecznicę od Main Street, sprzątając domy z matką i płacąc podatki przez ponad dekadę.

Sytuacja zmieniła się ponownie 16 stycznia ubiegłego roku. Tego ranka, po zaprowadzeniu syna na przystanek autobusowy, Sierra zauważyła tuzin funkcjonariuszy ICE czekających przed jej domem, z nakazem aresztowania. Kiedy przebrała się z piżamy, policjanci przypięli ją kajdankami do maski jednego z SUV-ów.

Zanim się zorientowała, Sierra została zdeponowana w ośrodku zatrzymań ICE Otay Mesa w oczekiwaniu na jej postępowanie imigracyjne. I była w tym miejscu, kiedy uderzył COVID-19.

W czasie pandemii COVID-19 ośrodki zatrzymań zaliczały się do najbardziej niebezpiecznych miejsc do życia i pracy. Od marca 2020 r. ośrodki ICE doświadczyły jednych z najgorszych skutków epidemii wirusa: od 24 lutego tego roku łącznie około 9 569 zatrzymanych uzyskało pozytywny wynik testu na obecność COVID-19. Około 10 procent badanych miało wirusa, a liczba ta była o 17 procent wyższa niż w ogólnej populacji USA. Odkąd ICE zaczęło testować swoich zatrzymanych, zatrzymani umierali na wirusa prawie co miesiąc.

Ta ilość cierpienia nie musiała się wydarzyć; te wydarzenia nie były nieuchronne. Od marca, na poziomie federalnym ICE uchwaliło zasady niezgodne z wytycznymi Centers for Disease Control and Prevention (CDC), przeprowadzając aresztowania i naloty, które są sprzeczne z zaleceniami dotyczącymi zdrowia publicznego. Na poziomie placówek ICE, pracownicy traktowali zatrzymanych z okrucieństwem i bezdusznym lekceważeniem, jednocześnie unikając zaleceń i ofert pomocy lokalnych wydziałów zdrowia.

Pierwszym krokiem, jaki mógł podjąć ICE, było uwolnienie więźniów – zwłaszcza tych, których stan zdrowia czynił ich podatnymi na wirusa. Rzeczywiście, wczesne badania przewidywały, że – nawet przy najbardziej optymistycznych założeniach – bez „powszechnego zwolnienia” osób pozbawionych wolności w ośrodkach zamkniętych, miejsca te staną się doskonałym siedliskiem wirusa. Jednak pod koniec lutego ICE wypuściło tylko około 3500 osadzonych podatnych na wirusa. W międzyczasie dziesiątki tysięcy więźniów pozostawało w areszcie.

Co więcej, na początku pandemii przedstawiciele ICE twierdzili, że ich działania w wyniku pandemii będą znacząco ograniczone, wszystkie działania egzekucyjne innych niż te uważane za „kluczowe” miały być “opóźnione”, lecz naloty w całych Stanach Zjednoczonych trwały przez całą wiosnę i lato. Od września ICE działało prawie normalnie w całych Stanach Zjednoczonych, zabierając ludzi takich jak Sierra od ich rodzin i “wrzucając ich za kratki”.

ICE (i jego podwykonawcy) zwiększyło populacje zatrzymanych, nie stworzono zabezpieczeń fizycznych, nie ustanowiono protokołów higienicznych w obiektach w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się wirusa. W wielu  zatłoczonych ośrodkach zamkniętych wyzwaniem okazała sie walka z COVID (takich jak więzienia) i obiektach zborowych (takich jak domy opieki i ośrodki rehabilitacyjne).

Jednak wyraźna bezczynność ICE i jej (nastawionych na zysk) podwykonawców pozwoliła wirusowi szerzyć się. Od samego początku lekarze zauważyli niespójności w zasadach walki z wirusem w ICE, które „znacząco różnią się” od tych sugerowanych przez Centers for Disease Control and Prevention (CDC). Monitorowania transmisji, grupowa kwarantanna i dystansowanie społeczne, nie spełniały wytycznych CDC. Rezultat: „nadwyrężenie systemu opieki zdrowotnej już balansującego na krawędzi katastrofy” i narażenie życia więźniów.

Zamiast tego, podjęte działania były niebezpieczne i nieludzkie – brak sprzętu ochronnego; niepotrzebnie przenoszonych zatrzymanych między obiektami; ignorowane potrzeby medyczne zatrzymanych; oraz fizycznie i psychicznie maltretowanie więźniowie (pobicia, traktowanie gazem pieprzowym, zamykanie w izolatkach) za szukanie pomocy medycznej.

W Otay Mesa Sierra przeżyła to na własnej skórze.

Po tym, jak oficer zaraził się COVID-19 w marcu, personel zaczął nosić sprzęt ochronny. Ale zatrzymani nie otrzymywali maseczek przez tygodnie, a ci, którzy odrywali rękawy z T-shirtów i robili prowizoryczne maseczki, byli umieszczani w izolatkach za „wandalizm”.

W kwietniu, aby otrzymać maseczki, więźniowie musieli podpisać „oświadczenie, że to nie nasza wina [ośrodka ICE Otay Mesa], że ​​zachorujemy” – powiedziała Sierra. Funkcjonariusze odmówili przetłumaczenia oświadczenia zatrzymanym, którzy nie mówili po angielsku, jednak ci, którzy go im tłumaczyli, zostali spryskani gazem pieprzowym i umieszczeni w izolatce za „zakłócanie spokoju”.

W maju zatrzymani „chorowali na lewo i prawo” – u Sierry wystąpiła gorączka, ból głowy, silne zmęczenie i pęcherze na ustach i nogach – ale odmówiono mi testów, ponieważ „nie spełniali kryteriów” COVID-19, powiedziała Sierra. Inni więźniowie wymiotowali i mieli biegunkę, toalety [jedna dla około 100 osób] często się zatykały i przepełniały, a potencjalnie zakaźne odchody zalewały podłogę w łazience.

6 maja Carlos Ernesto Escobar Mejia, więzień mieszkający obok Sierry, zmarł na COVID-19.

„Traktowali nas gorzej niż zwierzęta” – powiedziała Sierra – „każdej nocy martwiłam się, że się nie obudzę”.

Według Immigrant Defense Advocates i American Friends Service Committee, władze ICE odrzucały, ignorowały i unikały zaleceń San Diego Public Health Services (SDPHS).

Wewnętrzne wytyczne dotyczące stosowania ŚOI [środków ochrony indywidualnej] ustanowione 1 kwietnia nie wymagały maseczek dla personelu lub zatrzymanych w większości przypadków, pozwalając funkcjonariuszom na swobodę w oparciu o ich „zakres obowiązków” i „na ile to możliwe”. (Wytyczne te nie były zgodne z zaleceniami CDC; nie jest jasne, czy były one kiedykolwiek aktualizowane.) 29 kwietnia oferty SDPHS dotyczące „pomocy w ograniczeniu rozprzestrzeniania”, zostały zignorowane.

19 maja wytyczne SDPHS „stanowczo nakłaniające” ośrodki do testowania personelu zostały odrzucone; „Tak, żeby była jasność – w tym momencie nie mamy zamiaru masowego testowania naszego personelu” – odpowiedział zastępca naczelnika Joseph Roemmich. 29 maja zignorowano zmienione wytyczne SDPHS dotyczące badania wszystkich bezobjawowych pracowników i osadzonych. W dniu 2 lipca oferty dostarczenia ŚOI zostały odrzucone.

Dopiero 21 września placówka omawiała swój „plan powstrzymania COVID” z SDPHS. Dopiero 23 września obiekt współpracował z SDPHS w zakresie testów.

W ciągu tych miesięcy, kiedy Roemmich wysyłał regularne aktualizacje z numerami spraw („+1 staff [+1 pracownik]”, pisał), SDPHS był zmuszony reagować na błędy, niespójności i niezgłoszone przypadki. Przez cały czas z Otay Mesa wypuszczano potencjalnie zarażonych więźniów do San Diego; żadna lista wypuszczanych więźniów nie została dostarczona do SDPHS do 23 września.

Nie można było skontaktować się z ICE w celu skomentowania żadnego z zarzutów zawartych w tym artykule.

Takie decyzje – w Otay Mesa i wielu innych ośrodkach – zagrażają nie tylko zdrowiu personelu i zatrzymanych, takich jak Sierra i Mejia. Eksperci twierdzą, że skoro zatrzymane osoby i personel narażony na działanie wirusa działają jako „nosiciele chorób” poza ośrodkiem, wybuchy epidemii w ośrodkach może być „katastrofalny” dla sąsiednich społeczności ze względu na szybko wypełniające się oddział intensywnej terapii. Senator stanu Kalifornia, Scott Wiener, nazwał ICE „znanym superroznsicielem” COVID-19.

17 lipca Sierra została zwolniona. Chociaż opuściła Otay Mesa, Otay Mesa nie opuściło jej głowy – nadal ma wspomneinia, koszmary i bezsenność. Nie opuściła też systemu imigracyjnego: jest w postępowaniu azylowym, a jej data rozprawy została przesunięta z 4 listopada na 24 kwietnia tego roku. Jej syn „boi się, kiedy wychodzę z domu, że nie wrócę” – powiedziała – „gdybym musiał wracać, nie sądzę, żebym to zrobił”.

Ponieważ do Białego Domu weszła nowa administracja, obiecując „walkę o duszę Ameryki”, opieka nad ludźmi takimi jak Sierra nie jest jedynie moralnym obowiązkiem. Zapewnienie przejrzystości i odpowiedzialności systemu imigracyjnego, który definiuje ten kraj – w sposób, który chroni zdrowie i godność imigrantów – jest również niezbędne w walce o życie Amerykanów.

Źródła: Eli M. Cahan

COVID-19 Outbreaks in US Immigrant Detention Centers: The Urgent Need to Adopt CDC Guidelines for Prevention and Evaluation

First Immigrant Detained By ICE Tests Positive For Coronavirus At New Jersey Jail

Modeling COVID-19 and Its Impacts on U.S. Immigration and Customs Enforcement (ICE) Detention Facilities, 2020

After a Pandemic Pause, ICE Resumes Deportation Arrests

Remarks as Prepared by Acting Secretary Chad F. Wolf for ICE Operation Rise Announcement

Sanctuary Policies: An Overview

COVID-19 Outbreaks in US Immigrant Detention Centers: The Urgent Need to Adopt CDC Guidelines for Prevention and Evaluation

U.S. immigration officials spread coronavirus with detainee transfers

He lived in the US for 40 years. Then he became the first to die from Covid-19 in immigration jail

Interim Guidance on Management of Coronavirus Disease 2019 (COVID-19) in Correctional and Detention Facilities

The Role of Federal Courts in Coronavirus-Related Immigration Detention Litigation

Preventing the Spread of COVID-19 in Immigration Detention Centers Requires the Release of Detainees

Zdjęcia: Jose A. Iglesias Getty Images

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x