Tajemnicze wzory dostrzeżone nad Rosją na zdjęciach satelitarnych – NASA jest zdumione

W pobliżu rzeki Markha na Arktycznej Syberii ziemia marszczy się w sposób, którego naukowcy nie do końca rozumieją.

Wcześniej w tym tygodniu badacze NASA opublikowali serię zdjęć satelitarnych osobliwego pomarszczonego krajobrazu na stronie Earth Observatory – wykonane za pomocą satelity Landsat 8 na przestrzeni kilku lat. Zdjęcia pokazują ląd po obu stronach rzeki Markha, falujący naprzemiennie ciemnymi i jasnymi paskami. Zaskakujący efekt jest widoczny we wszystkich czterech porach roku, ale najbardziej widoczny jest zimą, kiedy biały śnieg sprawia, że ​​kontrastowy wzór jest jeszcze bardziej wyrazisty.

Dlaczego ta konkretna część Syberii jest tak pręgowana? Naukowcy nie są do końca pewni, a kilku ekspertów przedstawiło NASA sprzeczne wyjaśnienia.

Jedno z możliwych wyjaśnień jest zapisane w lodowatej ziemi. Według NASA, ten region płaskowyżu środkowo-syberyjskiego spędza około 90% roku pokryty wieczną zmarzliną, choć czasami na krótkie okresy topnieje. Jak donoszą naukowcy w badaniu opublikowanym w styczniu 2003 roku w czasopiśmie Science, płaty ziemi, które ciągle zamrażają, rozmrażają i ponownie zamrażają, przybierają dziwne okrągłe lub prążkowane wzory zwane glebami poligonalnymi (Patterned ground). Efekt ten występuje, gdy gleby i kamienie w naturalny sposób sortują się podczas cyklu zamrażania i rozmrażania.

Wzory pokrywające część płaskowyżu środkowo-syberyjskiego różnią się w zależności od pory roku. (Zdjęcie: Obserwatorium Ziemi NASA)

Jednak inne przykłady gleby poligonalnej – takie jak kamienne kręgi Svalbardu w Norwegii – mają zwykle znacznie mniejszą skalę niż wzory widoczne na Syberii.

Innym możliwym wyjaśnieniem jest erozja. Thomas Crafford, geolog z US Geological Survey, powiedział NASA, że pasy przypominają wzór w skałach osadowych zwany geologią ciast warstwowych [layer cake geology].

Wzory te występują, gdy topniejący śnieg lub deszcz spływają w dół, spłukując kawałki skały osadowej tworząc z nich stosy. Proces może ujawnić warstwy osadu, które wyglądają jak warstwy ciasta, powiedział Crafford, z ciemniejszymi pasami reprezentującymi bardziej strome obszary, a jaśniejszymi oznaczającymi bardziej płaskie obszary.

Zgodnie z powyższym, ten rodzaj warstw osadów wyróżniałby się bardziej zimą, kiedy biały śnieg spoczywa na bardziej płaskich obszarach, sprawiając, że wydają się one jeszcze jaśniejsze. Wzór zanika, gdy zbliża się do rzeki, gdzie osad gromadzi się w bardziej jednolite stosy wzdłuż brzegów po milionach lat erozji, dodał Crafford.

Według NASA to wyjaśnienie wydaje się prawdopodobne. Ale dopóki nie będzie można zbadać tych wzorów z bliska, trudno będzie udzielić jednoznacznej odpowiedzi.

Źródła: Brandon Specktor

Zdjęcia: NASA Earth Observatory/ Landsat 8

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x