Kiedy popularne stały się psy na kolanach?

Każdy, kto ogląda najnowszy hit Netflixa „Bridgerton”, wie, że królowa Charlotte miała upodobanie do szczeniąt rasy szpic miniaturowy. I rzeczywiście, ta sympatia była prawdziwa u prawdziwej królowej Charlotte. Zabrała je ze sobą, kiedy przeniosła się z Pomorza w Europie Środkowej do Wielkiej Brytanii, aby poślubić króla Jerzego III w 1761 roku. Jej miłość do “psa na kolanach” była następnie przekazywana z pokolenia na pokolenie. Jej syn, król Jerzy IV, również lubił tę rasę, a królowa Wiktoria posiadała jamniki, mopsy i szpice miniaturowe.

Jednym z najbardziej znanych psów królewskich był mały terier o imieniu Cezar. „Zajmował ważne miejsce w procesji pogrzebowej Edwarda VII, wyprzedzając innych monarchów, którzy brali w nim udział w 1910 roku” – powiedział Richard Fitzwilliams, komentator królewski z Londynu. Dalej król Edward VIII – który w latach trzydziestych XX wieku został zmuszony do abdykacji, aby poślubić amerykańską rozwódkę Wallis Simpson – również posiadał mopsy, które znamy z innego dramatu Netflix „Korona”.

Ale czy brytyjscy członkowie rodziny królewskiej naprawdę są odpowiedzialni za rozpoczęcie mody na psy pokojowe? A kiedy dokładnie rasy “psów zabawek” [toy dog, tradycyjnie odnosi się do bardzo małego psa lub grupy małych i bardzo małych ras psów.] stały się popularne poza dworem?

Małe psy pojawiły się niedługo po udomowieniu psów; jedne z najstarszych szczątków małego psa został znaleziony na Bliskim Wschodzie i miały 12 000 lat, jak wykazało badanie z 2010 roku w czasopiśmie BMC Biology. Ale trudno jest określić, kiedy małe psy stały się modne, ponieważ zbiory danych na temat popularności rasy psów nie sięgają tak daleko w przeszłość. Jednak dostępne badania wskazują, że zwykli ludzie pozostają pod znacznym wpływem trendów i “celebrytów”, jeśli chodzi o wybór rasy psa.

Stefano Ghirlanda, profesor psychologii w Brooklyn College, wykazał ten wpływ, zagłębiając się w dane rejestracyjne szczeniąt American Kennel Club w latach 1926-2005. W badaniu z 2013 r. w czasopiśmie PLOS One, on i jego współpracownicy porównali popularność zarejestrowanych ras psów z ich typowymi cechami, takimi jak zdrowie, długowieczność i cechy behawioralne, w tym agresja, zdolność do trenowania i lękliwość. Można by założyć, że istnieje związek między pożądanymi cechami a popularnością rasy, ale tak nie jest.

„Kiedy to zrobiliśmy, nie znaleźliśmy absolutnie żadnej korelacji” – powiedział Ghirlanda. „Popularność rasy jest bardzo zmienna i dlatego pomyśleliśmy, że to tylko kwestia mody”.

Jego dane pokazują, że małe psy “na kolana” zdawały się przeżywać okres popularności w latach siedemdziesiątych, a następnie wypadły z łask, by ponownie cieszyć się renesansem na początku 2000 roku. „Na przykład mopsy zyskały popularność w latach 70. i 2000. Co ciekawe, jamniki podążają za tym samym wzorcem” – powiedział Ghirlanda. Ta cykliczna popularność sprawiła, że ​​Ghirlanda uważa, że ​​ludzie nie wybierają swoich psów na podstawie rasy najlepiej pasującej do ich stylu życia, ale zamiast tego, podejmując decyzję, kierują się kulturą popularną.

Dlatego w 2014 roku Ghirlanda opublikowała badanie uzupełniające, również w PLOS One, sprawdzające, czy hity filmowe z psami nie spowodowały skoków liczby zarejestrowanych szczeniąt tej samej rasy w latach po premierze filmu. „Można przewidzieć, czy dana rasa stanie się popularna, patrząc na sprzedaż i popularność filmu” – powiedział Ghirlanda. „Jeśli film się dobrze sprzeda, to znacznie zwiększy się popularność rasy”.

Na przykład, według obliczeń Ghirlandy, film Disneya z 1996 roku „101 dalmatyńczyków” zwiększył popularność tych psów o blisko 20% w dziesięć lat po premierze filmu. Po filmie z 1943 roku „Lassie, wróć!” również odnotowano podobny wzrost w rejestracjach rasy owczarka szkockiego długowłosego.

Ghirlanda powiedział, że to wszystko oznacza, że ​​nie sposób odpowiedzieć na pytanie, kiedy popularne stały się “psy na kolanach”. Ponieważ prawdopodobnie rasy psów na kolana przechodziły przez fazy bycia popularnymi, a następnie niepopularnymi i taka rotacja będzie miała tak długo miejsce jak długo kultura popularna będzie kreować mody i trendy. Jednak jest dość pewne, że członkowie rodziny królewskiej mogli mieć wpływ na rozpropagowanie ras “psów na kolana”, przynajmniej wśród pewnej grupy ludzi.

„W tamtych czasach nie było zbyt wiele kultury popularnej, ale na pewno ludzie zwracali uwagę na to, co robi królowa, a psy domowe były tylko przywilejem bogatych ludzi” – mówi Ghirlanda. Wynika to z faktu, że psy musiały być karmione, a więc dla osób znajdujących się klasie niższej, psy musiały zarabiać na swoje utrzymanie, pomagając w polowaniu lub wykonując inne pomocne funkcje. Dla porównania, królewskie “psy na kolanach” były po to, by się nimi cieszyć i je rozpieszczać.

Źródła: Benjamin Plackett

ROYAL PETS

The IGF1small dog haplotype is derived from Middle Eastern grey wolves

Fashion vs. Function in Cultural Evolution: The Case of Dog Breed Popularity

Dog Movie Stars and Dog Breed Popularity: A Case Study in Media Influence on Choice

Zdjęcia: Courtesy of Netflix

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x