Kości św. Jakuba Mniejszego jednego z 12 apostołów należą do kogoś innego

Fragmenty kości, które od dawna uważano za pochodzące od św. Jakuba Mniejszego, jednego z 12 apostołów, który mógł być bratem Jezusa, nie mogły pochodzić od niego, jak wynika z nowych badań.

Kościół Santi Apostoli w Rzymie od ponad 1500 lat przechowuje fragmenty kości udowej, wierząc, że pochodziły one od św. Jakuba. Jednak datowanie radiowęglowe ujawniło, że musiały pochodzić od innej, nieznanej osoby, zgodnie z badaniem opublikowanym 29 stycznia w czasopiśmie Heritage Science.

Dzieje się tak dlatego, że św. Jakub Mniejszy, uważany przez niektórych uczonych za brata Jezusa Chrystusa, żył w pierwszym wieku naszej ery, podczas gdy fragmenty kości są datowane na okres między 214 a 340 r. n.e., jak wynika z badań.

„Nasze daty, choć zaprzeczają, że był to św. Jakub, przypadają w mrocznym okresie, między śmiercią apostołów, a momentem w którym religią dominującą w Cesarstwie Rzymskim stało się chrześcijaństwo” – powiedział główny autor badań Kaare Lund Rasmussen, profesor archeometrii na Uniwersytecie Południowej Danii.

Relikwie religijne, doczesne szczątki świętego lub przedmioty, których dotknął święty, są czczone w katolicyzmie.

Rzymianie przenieśli relikwie chrześcijańskich męczenników, takich jak św. Jakuba, z grobów do wyznaczonych kościołów po tym, jak chrześcijaństwo stało się oficjalną religią państwową imperium w 380 r. n.e. Kość udową przeniesiono do kościoła Santi Apostoli w VI wieku naszej ery, wraz z fragmentami kości piszczelowej i zmumifikowaną stopą, należącymi  – jak uważano – do apostoła św. Filipa, zgodnie z oświadczeniem wydanym przez Uniwersytet Południowej Danii.

Uważa się, że te fragmenty kości udowej należą do św. Jakuba Mniejszego. (Zdjęcie: Kaare Lund Rasmussen / SDU)

Do tej pory zespół odkażał kość udową, która wykazywała oznaki potraktowania substancją zawierającą rtęć – prawdopodobnie setki lat temu podczas prób jej zachowania – a następnie wyekstrahowany kolagen znajdujący się w tkankach łącznych. Wyekstrahowali również pojedynczy aminokwas z kolagenu i poddali próbki datowaniu radiowęglowemu.

Podczas datowania radiowęglowego naukowcy mierzą stosunek izotopów węgla w próbce. Ponieważ niektóre izotopy węgla rozpadają się szybciej niż inne, ilość pozostała w próbce ujawnia, kiedy pierwiastek był ostatnio w czymś żyjącym. W wyniku tego procesu uzyskano identyczne daty dla kolagenu i aminokwasu – między 214 a 340 rokiem n.e., powiedział Rasmussen.

Rasmussen i jego zespół nie określili wieku szczątków uważanych za należące do św. Filipa. „Nie chcieliśmy pobierać próbek i uważaliśmy, że odkażanie może okazać się trudniejsze” – powiedział Rasmussen.

Badacze nie wiedzą, skąd pochodzi kość udowa i inne szczątki, ani kto przywiózł je do kościoła w VI wieku. „Uważamy za bardzo prawdopodobne, że ktokolwiek przeniósł tę kość udową do kościoła Santi Apostoli, uważał, że należała ona do św. Jakuba. Musiał ją zabrać z chrześcijańskiego grobu, więc należała do jednego z pierwszych chrześcijan, może któregoś apostołów ale nie mamy pewności – powiedział Rasmussen w oświadczeniu .

Źródła: Patrick Pester

Investigations of the relics and altar materials relating to the apostles St James and St Philip at the Basilica dei Santi XII Apostoli in Rome

Scientific investigations of the believed remains of two apostles

Zdjęcia: Julian Elliott Photography via Getty Images

Tematy:
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x