Jak działa alfabet Morse’a i dlaczego jest nadal wykorzystywany w erze cyfrowej?

Był odnoszącym sukcesy biznesmenem i prezydenckim portrecistą. Ale przede wszystkim Samuel F. B. Morse jest najlepiej zapamiętany ze względu na swój tytułowy kod Morse’a, elegancki system, który zrewolucjonizował komunikację w XIX wieku.

Nawet w czasach świetności Doliny Krzemowej i mediów społecznościowych wciąż jest miejsce na wysłużony już kod. (Wystarczy spojrzeć na marynarkę wojenną Stanów Zjednoczonych. To tylko jeden język, którego technicy kryptologiczni uczą się podczas szkolenia w Centre for Information Dominance w Corry Station w Pensacola na Florydzie). Jako prekursor e-maili, SMS-ów i innych mediów, alfabet Morse’a zasługuje na wielki szacunek.

Kim był Samuel Morse?

Fragmenty historii Samuela Morse’a brzmią jak tragiczny scenariusz z Hollywood. Urodził się w Charlestown w stanie Massachusetts 27 kwietnia 1791 roku. Morse, zawodowy malarz, pracował nad portretem markiza de Lafayette w 1825 roku. Praca zaprowadziła go do Waszyngtonu, gdzie otrzymał druzgocący list. Według wiadomości, jego młoda żona zmarła w ich domu w New Haven w stanie Connecticut. Co gorsza, zanim Morse otrzymał tę wiadomość, było już za późno, aby wrócić na jej pogrzeb. Została pochowana bez jego udziału. Takie było tempo komunikacji na duże odległości w tamtych czasach.

Morse był jednym z twórców pierwszych telegrafów zbudowanych w latach trzydziestych XIX wieku. Nazywanie jakiegokolwiek samotnego naukowca lub wynalazcy “ojcem” tego technicznego przełomu byłoby mylące. Morse był tylko jednym z wizjonerów odpowiedzialnych za wczesny rozwój telegrafu.

Pomimo swojego ograniczonego zaplecza naukowego Morse miał prawdziwą pasję do elektryczności. W 1837 roku zaprezentował prototypowy telegraf, który zbudował podczas publicznej demonstracji. Jak wszystkie telegrafy, wysyłał impulsy prądu elektrycznego przez przewody. Impulsy trafiałyby do odbiornika – i to tutaj pojawił się słynny kod Morse’a.

Pierwsza transmisja alfabetu Morse’a

Telegraf Morse’a nie mógł transmitować głosów ani znaków pisanych. Jednak wykorzystując te impulsy elektryczne, opracował nowy sposób wysyłania zakodowanych wiadomości.

Z dokumentów wynika, że ​​oryginalny alfabet był pomysłem Morse’a – pomimo plotek, że było inaczej. To powiedziawszy, Morse miał genialnego partnera o imieniu Alfred Vail, który pomógł mu udoskonalić i rozszerzyć system. Pod kodem każda litera w języku angielskim – wraz z większością znaków interpunkcyjnych i każdą liczbą od zera do dziewiątki – otrzymała unikalny, odpowiedni zestaw krótkich i długich impulsów.

“Długie” impulsy zaczęto nazywać “kreskami”, a krótkie “kropkami”. W tej iteracji kodu nie wszystkie myślniki były sobie równe, niektóre trwały dłużej niż inne. Przestrzenie między impulsami były bardzo zróżnicowane (w zależności od kontekstu).

Wkrótce Morse mógł pochwalić się swoim elektrycznym szyfrem. W 1843 roku Kongres przekazał mu grant w wysokości 30 000 dolarów na budowę eksperymentalnego telegrafu dalekobieżnego między Waszyngtonem a Baltimore w stanie Maryland.

Chwila prawdy nadeszła 24 maja 1844 r. Siedząc w sali Sądu Najwyższego Kapitolu, Morse wysłał zaszyfrowaną wiadomość do Vail’a, który czekał w Baltimore na drugim końcu linji. Morse wiedział, co powiedzieć. Za namową córki przyjaciela, przekazał cytat z biblijnej Księgi Liczb: “Co Bóg uczynił”.

Kod Morse’a staje się globalny

Długodystansowe linie telegraficzne rozprzestrzeniły się jak pożar przez kilka następnych dziesięcioleci. Tak samo jak kod Samuela Morse’a. Podczas wojny secesyjnej prezydent Abraham Lincoln używał go, aby być na bieżąco z wydarzeniami na polu bitwy. Kiedy Western Union ukończyło pierwszą transkontynentalną linię telegraficzną w 1861 roku, Lincoln otrzymał pierwszą wiadomość – wiadomość wysłaną aż z San Francisco do Waszyngtonu.

Jednak wraz z pojawieniem się alfabetu Morse’a w innych krajach pojawiły się problemy. Aby je rozwiązać, niemiecki inspektor telegraficzny Friedrich Clemens Gerke uprościł system w 1848 r. Między innymi wyeliminował bardzo długie myślniki i poprawił wiele indywidualnych kodów liczbowych i literowych.

Po kilku dodatkowych poprawkach nowe wydanie kodu zostało nazwane “Międzynarodowym kodem Morse’a”. W międzyczasie oryginalna wersja została oznaczona jako “American Morse Code”. Poza rekonstrukcjami wojny secesyjnej ta ostatnia jest dziś prawie wymarła. Jednak międzynarodowy alfabet Morse’a czekał na świetlaną przyszłość.

Nauka podstaw alfabetu Morse’a

W kodzie międzynarodowym “kreska” jest trzykrotnie dłuższa niż “kropka”. Na papierze “-” jest symbolem myślnika, a każde “.” reprezentuje kropkę. “E” to prosta litera, składa się tylko z jednej “.” Inne są nieco bardziej skomplikowane. Na przykład, “-.-.” oznacza “C”

Jeśli masz do czynienia z literą zawierającą wiele kropek i / lub myślników, pomiędzy tymi składowymi powinna występować pauza odpowiadająca długości jednej kropki. Pauzy oddzielające całe litery są dłuższe, równe trzem kropkom. Poszczególne słowa powinny być podzielone jeszcze dłuższymi przerwami o długości siedmiu kropek.

Żadna fraza alfabetem Morse’a nie jest bardziej kultowa niż “SOS”. Powszechnie rozpoznawany sygnał alarmowy SOS został po raz pierwszy przyjęty jako taki przez niemieckich telegrafistów w roku 1905. Dlaczego wybrali tę kombinację liter? Ponieważ w międzynarodowym alfabecie Morse’a “S” to trzy kropki, a “O” to trzy kreski. Widzisz, „kropka-kropka-kropka-kreska-kreska-kreska-kropka-kropka-kropka” (… — …) to sekwencja łatwa do zapamiętania – nawet gdy jesteś w poważnym niebezpieczeństwie.

Aplikacje dawne i obecne

Chociaż został specjalnie zaprojektowany dla telegrafu, ludzie znaleźli inne sposoby wykorzystania kodu Morse’a. Wraz z pojawieniem się radiotelegrafów w latach 90. XIX wieku, zakodowane wiadomości mogły być przesyłane za pomocą fal radiowych. Podobnie, niektóre czysto wizualne media mają długą historię z międzynarodowym kodem Morse’a. Począwszy od 1867 roku, statki zaczęły używać wbudowanych migaczy do wysyłania sygnałów do siebie nawzajem.

Jest też przypadek Jeremiaha Dentona Jr., pilota amerykańskiej marynarki wojennej (i przyszłego senatora), schwytanego podczas wojny w Wietnamie. Podczas przymusowego występu w północnowietnamskiej telewizji, Denton został zmuszony do powiedzenia, że ​​porywacze dobrze go traktowali. Ale jego oczy opowiadały inną historię. Mrugając kolejno, użył alfabetu Morse’a, aby przeliterować słowo “tortury”.

Później w XX wieku kod został w dużej mierze wycofany. Amerykańska Straż Przybrzeżna nie używa go oficjalnie od 1995 roku, a nowoczesne statki są znacznie bardziej zależne od systemów łączności satelitarnej. Jednak Marynarka Wujka Sama nadal szkoli specjalistów wywiadu, tak by umieli posługiwać się Morse’m.

 

Źródła: Mark Mancini / howstuffworks

Two controversies in the early history of the telegraph

Samuel Morse

A Forgotten History: Alfred Vail and Samuel Morse

Morse code

Wireless Radio: A History

What Hath God Wrought?

The War Effort: Telegraph Office

Western Union completes the first transcontinental telegraph line

The American, Continental, and International Morse Codes

What Does SOS Stand For?

Blinker Lights: Flashing Morse Code

POW Blinks ‘Torture’ in Morse Code

Coast Guard Signs Off on Morse Code, and an Era at Sea Ends

James Monroe

Zdjęcia: Pixabay

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x