Wysokie łuki lodowe w Arktyce topnieją co grozi zniknięciem „ostatniego obszaru lodu”

Najgrubszy i najstarszy lód morski na świecie jest zagrożony, ponieważ wysokie łuki lodowe utrzymujące go w miejscu topnieją gwałtownie, dwukrotnie szybciej niż reszta Arktyki.

Odcinek lodu morskiego między kanadyjskim archipelagiem arktycznym a Grenlandią – który może pozostawać zamarznięty przez więcej niż jeden sezon topnienia – jest przez naukowców nazywany „obszarem ostatniego lodu”. Jak każdy lód morski, rośnie i kurczy się wraz z porami roku, ale jak dotąd przetrwał nawet najcieplejsze w historii lata i oczekuje się, że wytrzyma ocieplenie dłużej niż gdziekolwiek indziej w Arktyce.

Wcześniej mieliśmy nadzieję, że obszar ten stanie się istotną ostoją w nadchodzących dziesięcioleciach dla niedźwiedzi polarnych, morsów i innych zwierząt zależnych od lodu morskiego, według World Wildlife Foundation (WWF)

Ale to może nie być możliwe.

„Ostatnio lód traci masę dwukrotnie szybciej niż cała Arktyka”, powiedział w oświadczeniu Kent Moore, profesor fizyki atmosfery na University of Toronto Mississauga i główny autor nowych badań . „Zdaliśmy sobie sprawę, że ten obszar może nie być tak stabilny, jak myślą ludzie”.

Moore i jego zespół koncentrują swoje badania na łukach lodowych, które łączą “ostatni obszar lodu” z lądem i utrzymują go w miejscu. Takie łuki tworzą się sezonowo, gdy pogoda ochładza się wczesną zimą, a liczne strumienie lodu zbiegają się w wąskim kanale wody, tworząc gigantyczne konstrukcje, które wyglądają jak „podpory mostów”. Łuki zwykle topnieją, gdy nadchodzi lato.

W szczególności monitorowali łuki, które tworzą się wzdłuż Cieśniny Nares, kanału o szerokości 25 mil (40 km), który biegnie przez 373 mil (600 km) między Grenlandią a wyspą Ellesmere. Dwie dekady zdjęć zebranych przez satelitę Sentinel-1 pokazały, że łuki lodowe w cieśninie istnieją coraz krócej.

„Każdego roku skrócenie czasu trwania wynosi około tydzień” – powiedział Moore w oświadczeniu. „Kiedyś utrzymywały się przez około 200 dni, a teraz utrzymują się przez około 150 dni. Jest to dość niezwykła redukcja”.

Dodał: „Uważamy, że ma to związek z faktem, że lód jest po prostu cieńszy, a cieńszy lód jest mniej stabilny”.

Ponieważ łuki lodowe tworzą się później i topnieją wcześniej, obszar ostatniego lodu staje się mniej stabilny i może zacząć się bardziej rozpadać w nadchodzących latach. Jeśli łuki staną się tak cienkie, że zaczną się zapadać w okresie zimowym, wówczas cały obszar lodu morskiego może zacząć przesuwać się na południe.

Miałoby to ogromne konsekwencje, nie tylko dla zwierząt, takich jak niedźwiedzie polarne, które polegają na lodzie. Zakwity alg pod lodem morskim, a także w kanałach słonej wody morskiej, które biegną przez pęknięcia i szczeliny, dostarczają węgla , tlenu i składników odżywczych, które stanowią podstawę całego ekosystemu.

Nie wspominając o potencjalnych szkodach spowodowanych przez lód podczas jego podróży na południe – co może mieć podobne skutki jak góra lodowa A68-a na Oceanie Południowym, która prawie zderzyła się z wyspą Georgia Południowa. Wpłynie to również na podnoszenie się poziomu mórz.

W 2019 roku Kanada wyznaczyła część ostatniego obszaru lodowego jako morski obszar chroniony – ironicznie nazwany Tuvaijuittuq, co w inuktut oznacza „miejsca, w którym lód nigdy się nie topi” (Inuktut to język Eskimosów, którym posługują się mieszkańcy terytorium Nunavut). Ale Moore uważa, że ​​potrzebne jest globalne rozwiązanie.

„Skala jest tak ogromna, a region tak odległy” – powiedział w oświadczeniu. „Jedyne, co możemy zrobić, to ochłodzić planetę. Wtedy, miejmy nadzieję, łuki ponownie uformują się naturalnie”.

Badanie zostało opublikowane 4 stycznia w czasopiśmie Nature Communications.

Źródło: Harry Baker

THE LAST ICE AREA

Anomalous collapses of Nares Strait ice arches leads to enhanced export of Arctic sea ice

Zdjęcie: Paul Souders via Getty Images

Tematy:
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x