Problem „długodystansowego” COVID

Dopiero po kilku miesiącach pandemii pacjenci z internetowych grup wsparcia zaczęli opisywać to zjawisko. Na niektórych oddziałach ratunkowych, ich skargi były w dużej mierze bagatelizowane – lub przynajmniej je umniejszano – przez pracowników służby zdrowia.

Wspólny wątek tych głosów był podobny. Każdy z pacjentów był już zakażony COVID-19 i prawdopodobnie wyzdrowiał, ale każdy z nich nadal borykał się z objawami choroby – czasami niejasnymi, czasami niespecyficznymi – które po prostu nie ustępowały. Lekarze i pielęgniarki, już “przeładowani” pojawiającymi się przypadkami wirusa, byli zdumieni, często szukając innych, łagodniejszych wyjaśnień tego, co im powiedziano.

Mamy teraz termin na tych pacjentów – „długodystansowiec” i dopiero zaczynamy poznawać to zjawisko z którymi mamy do czynienia. Ze wszystkich aspektów wirusa, z którymi mieliśmy do czynienia w 2020 roku, ten może ostatecznie okazać się najtrudniejszy do rozpoznania, a tym bardziej walki.

Długookresowi pacjenci z COVID mają objawy znacznie wykraczające po to co rozumiemy jako „normalny” przebieg powrotu do zdrowia. Może trwać tygodniami. Dla niektórych długodystansowców minęły miesiące – i wciąż się nie powrócili w pełni do zdrowia. I ku konsternacji lekarzy i pielęgniarek na pierwszej linii, objawy tych pacjentów często są tak zróżnicowane i stosunkowo częste, że wykraczają poza posiadaną już wiedzę o COVIDzie.

Jeśli pacjent zgłasza się na oddział ratunkowy (SOR), skarżąc się na przykład na zawroty głowy, problemy z pamięcią i bóle głowy, czy to długodystansowy COVID, czy coś zupełnie innego? A co ze zmęczeniem? Uporczywy kaszel? Bóle mięśni i bezsenność? Nawracające gorączki?

W wyniku braku wiedzy i braku wskazówek klinicznych, niektórzy lekarze z SORu poinstruowali pacjentów, aby wracali do domu, więcej odpoczywali, „próbowali się zrelaksować”. Zapewniano ich, że za jakiś czas wszystko będzie dobrze,  zdiagnozowano ich pod kątem czegoś takiego jak niepokój lub chroniczne zmęczenie.

Istnieje jednak coraz więcej dowodów sugerujących, że zaskakująca liczba osób to w rzeczywistości “długodystansowcy z powodu COVID” i że szpitalne oddziały ratunkowe i kliniki mogą mieć z nimi do czynienia przez wiele miesięcy.

„W ciągu ostatnich kilku miesięcy zgromadzono dowody na temat poważnych, długoterminowych skutków COVID-19” – powiedział dyrektor generalny Światowej Organizacji Zdrowia, Tedros Adhanom, na międzynarodowym forum poświęconym COVID 9 grudnia. Danny Altmann, immunolog z londyńskiego Imperial College, powiedział, że „szacuje, że prawdopodobnie na naszej planecie jest ponad pięć milionów ludzi z długim COVID”. Ogólnoświatowy odsetek zakażeń sugeruje, że wiele z tych osób żyje i cierpi w USA

Długi COVID nie jest ani dobrze zdefiniowany, ani dobrze rozumiany, po części dlatego, że baza badawcza jest wciąż w powijakach. Termin „długodystansowiec” jest szeroko stosowany do scharakteryzowania osób, których objawy utrzymują się lub rozwijają poza początkową infekcją wirusową, ale czas trwania i patogeneza są nieznane. Późne następstwa opisano nawet u młodych, zdrowych osób, u których początkowo zakażenie było łagodne. A objawy są często opisywane przez długodystansowców jako nawracające i ustępujące samoistnie – ustępują, by ponownie uderzyć.

W rzeczywistości może to być jeden z pierwszych syndromów, które wyewoluowały z kont pacjentów w mediach społecznościowych. W pierwszych tygodniach i miesiącach pacjenci dołączali do grup na Facebooku, Twitterze i innych internetowych grup wsparcia aby podzielić się historiami o niezliczonych długotrwałych objawach, których doświadczali po COVID, zwiększając w ten sposób widoczność problemu.

Trwałe skutki były rozległe i obejmowały problemy poznawcze, takie jak „mgła mózgowa” i problemy z pamięcią lub uwagą, duszność, przyspieszone bicie serca, nudności, biegunka, sporadyczne ostre gorączki. „Wielu z nas tak naprawdę nie wiedziało, czy obudzimy się rano” – powiedziała Margaret O’Hara, współzałożycielka Long Covid Support Group, grupy liczącej 31 000 członków. Członkowie nawet zaczęli zbierać dane o sobie, organizując własną grupę Patient-Led Research for Covid-19 .

To, co wyłoniło się z opisów w grupach, to jasne uświadomienie sobie, że długotrwały COVID jest bardzo realny. Przewlekłe objawy zdrowotne mogą być dość wyniszczające a zespół “długiego COVIDa” może dotyczyć znacznej liczby osób i że pilnie potrzeba dużo więcej badań i specjalistycznej opieki.

„Z mojej perspektywy wydaje się, że objawy po COVID są bardziej powszechne, ciężkie i trwalsze niż inne choroby wirusowe, takie jak grypa” – mówi Timothy Hendrich, immunolog wirusowy i ekspert chorób zakaźnych z University of California, San Francisco.

Powód? To nie jest jasne. Dobrze rozpoznany jest zespół u pacjentów wypisanych ze szpitala po ciężkiej chorobie, którzy mogą cierpieć na zaburzenie myślenia, problemy związane ze zdrowiem psychicznym i sprawnością fizyczną, które mogą utrzymywać się do roku. Problem polega na tym, że nie wszyscy “długodystansowcy” chorzy na COVID z podobnymi zaburzeniami byli hospitalizowani lub byli w stanie krytycznym.

Może to być spowodowane reakcją immunologiczno-zapalną, która przeszła w amok, lub być może z trwającą aktywnością wirusa. Hendrich mówi: „Etiologie [nauka o przyczynach powstawania chorób] są prawie na pewno wieloczynnikowe, ale mogą obejmować nadgorliwe odpowiedzi immunologiczne, zapalenie sercowo-płucne lub ogólnoustrojowe, zapalenie naczyń lub zaburzenia krzepnięcia oraz bezpośrednie uszkodzenia spowodowane replikacją wirusa podczas ostrej choroby”. Dodał, że obecnie nie mamy sprawdzonych metod leczenia tego typu długoterminowych objawów po COVID.

Jednym z wyzwań jest uzyskanie prawdziwego obrazu tego, ilu ludzi jest dotkniętych takimi objawami. W niedawnym badaniu w czasopiśmie Clinical Microbiology and Infection, dwumiesięczna obserwacja 150 dorosłych z jedynie łagodnymi do umiarkowanych przypadkami COVID wykazała, że ​​dwie trzecie z nich nadal odczuwało objawy, najczęściej duszność, utratę węchu i smak i / lub zmęczenie. Inne badanie przeprowadzone przez włoskich naukowców, obejmujące 143 pacjentów z COVID wypisywanych ze szpitala, wykazało, że tylko około jeden na ośmiu był całkowicie wolny od objawów 60 dni od początku choroby.

W jednej z największej do tej pory ankiet, przeprowadzonych przez King’s College London, cztery miliony obywateli w Wielkiej Brytanii zgłosiło swoje trwające objawy za pomocą aplikacji na smartfony. Naukowcy podali, że około 10 procent pacjentów miało objawy utrzymujące się przez jeden miesiąc, a 1,5 do 2 procent miało utrzymujące się objawy po trzech miesiącach. Jak sugeruje Hendrich, idea „ilu” jest “ruchomym celem”, który będzie wymagał dalszych badań i analiz.

Badacze z King’s College, przeglądając swoje dane z badania COVID Symptom Study, zidentyfikowali wzorce sugerujące, że długi COVID był dwukrotnie częstszy u kobiet niż u mężczyzn, a średni wiek wynosił 45. Nie-recenzowane badanie obejmujące około 4100 osób z tego samego zestawu danych ujawniło, że osoby starsze, kobiety i osoby z więcej niż pięcioma objawami w pierwszym tygodniu choroby były bardziej narażone na długi COVID.

Wczesne badania kliniczne wykazały, że pacjenci z COVID mogą doświadczać powikłań, takich jak zapalenie mięśnia sercowego (zapalenie serca), zaburzenia rytmu serca i inne następstwa sercowe kilka tygodni po zarażeniu się wirusem. To może pomóc wyjaśnić, dlaczego niektórzy długodystansowcy doświadczają duszności, bólu w klatce piersiowej lub szybszego bicia serca. W jednym niezależnym badaniu, w którym wzięło udział 139 pracowników służby zdrowia, u których doszło do zakażenia koronawirusem i wyzdrowieli, stwierdzono, że około 10 tygodni po wystąpieniu pierwszych objawów u 37 procent z nich zdiagnozowano zapalenie mięśnia sercowego – a mniej niż połowa z nich wykazywała objawy w czasie badania.

Utrzymująca się duszność – na przykład brak możliwości wspięcia się na kilka kondygnacji schodów lub niemożność wykonania zwykłych czynności wysiłkowych bez zadyszki – to skargi wielokrotnie obserwowane na grupach o “długich skutkach COVID”. Małe badania wykazały trwałe zmiany w płucach, takie jak zwłóknienie (forma bliznowacenia płuc), być może wyjaśniając te objawy. W retrospektywnym, wieloośrodkowym badaniu opublikowanym w Lancet, przeprowadzonym na 55 niekrytycznych pacjentach, stwierdzono, że ponad 60 procent pacjentów miało utrzymujące się objawy trzy miesiące po wypisie, podczas gdy nieco ponad 70 procent miało nieprawidłowe wyniki na skanach tomografii komputerowej płuc. Jedna czwarta miała wyraźne pogorszenie czynności płuc.

Długodystansowcy często opisywali również objawy neurologiczne, które obejmują zawroty głowy, bóle głowy, utratę węchu lub smaku, itp. Carlos del Rio z Emory University School of Medicine napisał w swoim raporcie, że chociaż udar nie jest często zgłaszany w przypadku COVID, zapalenie mózgu, drgawki i „mgła mózgowa” może pojawić się kilka miesięcy po początkowym zakażeniu.

Chociaż jeszcze wiele musimy się dowiedzieć, w jednym z badań stwierdzono, że większość poważnych objawy neurologiczne występowały u pacjentów, u których wystąpiły ciężkie zakażenia COVID, byli starsi i mieli choroby współistniejące. Anthony Fauci wyraził zaniepokojenie, że u niektórych długodystansowców może rozwinąć się zespół chronicznego zmęczenia ( ME / CFS ), który został powiązany ze skutkami innego koronawirusa – ciężkim ostrym zespołem oddechowym (SARS). Wiadomo, że kilka wirusów, w tym SARS-CoV-1, HIV, bliskowschodni zespół niewydolności oddechowej (MERS), polio, wirus ospy wietrznej itp., wywołują opóźnione następstwa neurologiczne.

Naukowcy również uważnie monitorują skutki zdrowia psychicznego. Niewątpliwie długoterminowe skutki psychospołeczne, jakie ten wirus wywiera na osoby, które przeżyły COVID, nie zostały jeszcze w pełni wyjaśnione. Lęk, beznadziejność, depresja, a nawet zespół stresu pourazowego – szczególnie u pracowników służby zdrowia lub pacjentów po doświadczeniach na SOR wymagają dalszych badań.

Pośród tego wszystkiego jest dobra wiadomość. Po pierwsze, lekarze i środowiska medyczne są teraz znacznie bardziej świadome istnienia zespołu długodystansowego. Obecnie istnieją kliniki post-COVID, oferujące bardzo potrzebne multidyscyplinarne i zintegrowane podejście. Na przykład klinika Neuro COVID-19 w Northwestern Memorial Hospital jest bardzo zapracowana – mówi jej dyrektor Igor Koralnik.

Badania naukowe mogą rzucić jaśniejsze światło na objawy pacjentów długodystansowych, umożliwiając nam lepsze zrozumienie, kto choruje na tę chorobę i dlaczego, oraz sugerując możliwe interwencje. Jednak wciąż jesteśmy na wczesnym etapie: strona internetowa National Institutes of Health ClinicalTrials.gov pokazuje mniej niż tuzin badań długotrwałych skutków COVID obecnie planowanych w USA, podczas gdy naukowcy donoszą, że jest tylko 45 trwających badań na całym świecie dotyczących długiego COVID [Long COVID], spośród ponad 5000 projektów badawczych dotyczących ogólnie COVID.

To sytuacja, na którą powinniśmy być przygotowani. Mówiąc słowami Del Rio, „setki tysięcy, jeśli nie miliony” osób w Stanach Zjednoczonych mogą w perspektywie długoterminowej zmagać się z wieloma niekorzystnymi skutkami dla zdrowia fizycznego i psychicznego – a niektóre anegdotyczne relacje o dzieciach doświadczających długotrwałych objawów są szczególnie niepokojące.

Być może nie jest to aspekt COVID, o którym myśleliśmy ale jest to aspekt, z którym będziemy mieć do czynienia – i to przez jakiś czas. Jak napisał Tim Spector z King’s College we wstępie do raportu dla Tony Blair Institute for Global Change: „To jest druga strona Covid”. Długo po wdrożeniu strategii radzenia sobie z pierwszą falą infekcji nasi lekarze będą obserwować wiele kolejnych fal.

Źródła: Carolyn Barber

Patients’ experiences of “longcovid” are missing from the NHS narrative

DAY ONE: LONG COVID forum 9-10 December 2020

Late Sequelae of COVID-19

How and why patients made Long Covid

Long covid: How to define it and how to manage it

Covid-19 “long haulers” are organizing online to study themselves

Resilience in Survivors of Critical Illness in the Context of the Survivors’ Experience and Recovery

Editorials Long COVID: A Primer for Family Physicians

Follow-up of adults with noncritical COVID-19 two months after symptom onset

Persistent Symptoms in Patients After Acute COVID-19

Long Covid: Reviewing the Science and Assessing the Risk

Cardiac and arrhythmic complications in patients with COVID‐19

Pericarditis and myocarditis long after SARS-CoV-2 infection: a cross-sectional descriptive study in health-care workers

DAY TWO: LONG COVID forum 9-10 December 2020

Follow-up study of the pulmonary function and related physiological characteristics of COVID-19 survivors three months after recovery

Long-term Health Consequences of COVID-19

Long Covid: Reviewing the Science and Assessing the Risk

The tragedy of the post-COVID “long haulers”

Neurological Damage by Coronaviruses: A Catastrophe in the Queue!

Management of post-acute covid-19 in primary care

Mental Health Outcomes Among Frontline and Second-Line Health Care Workers During the Coronavirus Disease 2019 (COVID-19) Pandemic in Italy

Mental Health, Substance Use, and Suicidal Ideation During the COVID-19 Pandemic — United States, June 24–30, 2020

Zdjęcia: Getty Images

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x