Dlaczego na całe życie rozwijamy odporność na niektóre choroby a na inne nie?

Niektóre choroby, takie jak odra, infekują nas raz i zwykle dają nam odporność na całe życie. W przypadku innych, takich jak grypa, musimy szczepić się rok po roku.

Dlaczego więc na całe życie rozwijamy odporność na niektóre choroby, a na inne nie? I gdzie w tym wszystkim znajduje się nowy koronawirus?

To, czy rozwiniemy odporność na chorobę, często zależy od naszych przeciwciał, które są białkami wytwarzanymi w odpowiedzi na infekcję. Przeciwciała są jednym z najbardziej znanych mechanizmów obronnych organizmu: pokrywają atakujące komórki i, w najlepszym przypadku, uniemożliwiają tym najeźdźcom porywanie naszych komórek i replikację. Po usunięciu infekcji poziom przeciwciał często spada, ale w kilku przypadkach organizm pozostaje gotowy do wznowienia produkcji, jeśli ta sama choroba zaatakuje ponownie. Dlatego test przeciwciał może powiedzieć, czy byłeś zakażony w przeszłości. To w taki sposób organizm powstrzymuje chorobe od zakażenia nas po raz drugi – zwykle.

“Ciało tak naprawdę nie zapomina” – powiedział Marc Jenkins, immunolog z University of Minnesota Medical School. Zazwyczaj, gdy ponownie zostajemy zarażeni chorobą, nie dzieje się tak dlatego, że nasz organizm utracił odporność. Jesteśmy ponownie zarażeni albo dlatego, że patogen zmutował, a nasz układ odpornościowy już go nie rozpoznaje, albo dlatego, że nasze ciała mają tendencję do znacznie słabszej odpowiedzi immunologicznej.

Grypa to wirus, który może łatwo zmienić swoje geny, powiedział Jenkins. Gdy nasz układ odpornościowy zabija jedną wersję wirusa, pojawia się inna, której nasz układ odpornościowy nie rozpoznaje. Nie wszystkie wirusy mutują tak łatwo. Na przykład wirus polio nie może łatwo zmienić swojego genomu i dlatego odnieśliśmy taki sukces w walce z nim.

Przeziębienie i inne wirusy, które zwykle nie przedostają się poza górne drogi oddechowe, zakażają nas ponownie niekoniecznie dlatego, że szybko mutują, ale dlatego, że nasz organizm zwykle nie wytwarza wielu przeciwciał przeciwko tym patogenom, powiedział Mark Slifka, immunolog z Oregon National Primate Research Center. “Nasze ciała nie martwią się o górne drogi oddechowe” – dodał. To właśnie obserwujemy w przypadku łagodnych przypadków COVID-19. Wirus przyczepia się do górnych dróg oddechowych, gdzie organizm nie traktuje go jako zagrożenia. W badaniu preprint z 2020 r. (co oznacza, że ​​nie zostało jeszcze zrecenzowane), opublikowanym w bazie danych MedRxiv, 10 ze 175 pacjentów, u których wystąpiły łagodne objawy, wyzdrowiało po COVID-19 bez wytworzenia wykrywalnych przeciwciał.

W przypadku chorób, które nie należą do żadnej z tych kategorii – co oznacza, że ​​nie mutują one szybko i generalnie wywołują silną odpowiedź immunologiczną – odporność zwykle utrzymuje się znacznie dłużej. Badanie z 2007 roku opublikowane w New England Journal of Medicine wykazało, że minęłoby ponad 200 lat, zanim chociaż połowa Twoich przeciwciał zniknęłaby po zakażeniu odrą lub świnką. To samo badanie wykazało podobne wyniki dla wirusa Epsteina-Barra, który powoduje mononukleozę. Jednak odpowiedzi przeciwciał nie zawsze trwają przez całe życie. To samo badanie wykazało, że utrata połowy przeciwciał przeciw ospie wietrznej zajmuje około 50 lat, a połowa przeciwciał przeciw tężcowi zniknie po 11 latach. Oznacza to, że bez zastrzyku “przypominającego” teoretycznie możesz zarazić się jedną z tych chorób jako osoba dorosła.

Naukowcy wciąż nie są pewni, dlaczego w przypadku niektórych chorób utrzymujemy naszą odpowiedź przeciwciał dłużej w porównaniu z innymi. Jest możliwe, że niektóre z tych bardziej powszechnych chorób, takie jak ospa wietrzna, w rzeczywistości infekują nas częściej, niż nam się wydaje, ale przeciwciała, które mamy, niszczą infekcję, zanim zauważymy jej efekty, powiedział Jenkins. W takich przypadkach układ odpornościowy utrzymuje się ciągle w pełnej sprawności z powodu ponownych zakażeń. “Dzięki temu nasza odporność jest czujna” – zauważył.

Inni naukowcy zwracają uwagę, że ludzki układ odpornościowy jest wyszkolony do namierzania patogenów, które “wyglądają” w określony sposób, powiedział Slifka. Bakterie i wirusy wydają się być symetryczne z powtarzalnym wzorem białek na ich powierzchni. (Pomyśl o COVID-19 – to kula z równomiernie rozmieszczonymi kolcami). Jedna z teorii sugeruje, że wytwarzamy większą i dłużej trwającą odpowiedź immunologiczną na bardziej powtarzalne patogeny. Na przykład przeciwciała, które wytwarzamy przeciwko variololi, wirusowi ospy o bardzo powtarzalnej strukturze, zostają z nami na całe życie. Jednak tężec wcale nie jest powtarzalny. To toksyna wytwarzana przez bakterie tężca, a nie same bakterie, powoduje, że jesteśmy chorzy. Opierając się na tej teorii, możliwe jest, że nasze ciała nie są tak dobrze wyszkolone, aby atakować to pojedyncze, asymetryczne białko, powiedział Slifka.

Czy więc odporność na nowego koronawirusa – niezależnie od tego, czy pochodzi z infekcji, czy szczepionki – będzie tak długa, jak nasza odporność na ospę, czy będziemy potrzebować nowej szczepionki co roku? Chociaż prawdą jest, że niektórzy ludzie nie wytwarzają silnych odpowiedzi przeciwciał, Jenkins nadal ma nadzieję na to pierwsze. Wszystkie dowody dotyczące zarówno naturalnych infekcji, jak i prób szczepionek sugerują, że większość ludzi wytwarza przeciwciała neutralizujące, które zapobiegają przedostawaniu się wirusów do naszych komórek. W przeciwieństwie do grypy, SARS-CoV-2, wirus powodujący COVID-19, nie mutuje szybko, zauważył Jenkins.

„SARS-CoV-2 ma cechy wirusów, przeciwko którym z powodzeniem się szczepiliśmy” – dodał Jenkins.

 

Źródła: Isobel Whitcomb / Live Science

Neutralizing antibody responses to SARS-CoV-2 in a COVID-19 recovered patient cohort and their implications

Duration of humoral immunity to common viral and vaccine antigens

Zdjęcia: Pixabay, Unsplash

 

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x