Dlaczego komputery nigdy nie będą naprawdę świadome?

Wiele zaawansowanych projektów sztucznej inteligencji twierdzi, że pracują nad zbudowaniem świadomej maszyny, opartej na założeniu, że funkcje mózgu jedynie kodują i przetwarzają informacje multisensoryczne. Przyjmuje się zatem, że po odpowiednim zrozumieniu funkcji mózgu powinno być możliwe zaprogramowanie ich w komputerze. Microsoft ogłosił niedawno, że wyda 1 miliard USD na projekt, który ma to osiągnąć.

Jak dotąd jednak próby zbudowania superkomputerowych mózgów kończyły się fiaskiem. Europejski projekt o wartości wielu miliardów dolarów, który rozpoczął się w 2013 r., jest obecnie w dużej mierze uznawany za nieudany. Wysiłek ten przerodził się w mniej ambitny projekt w USA, polegający na opracowaniu nowych narzędzi programowych dla naukowców do badania danych mózgu, zamiast jego symulowania.

Niektórzy badacze nadal twierdzą, że najlepszym rozwiązaniem jest symulowanie neuronauki za pomocą komputerów. Inni, uważają te wysiłki za skazane na niepowodzenie, ponieważ nie wierzą, że świadomość jest obliczalna. Ich podstawowym argumentem jest to, że mózgi integrują i kompresują wiele elementów doświadczenia, w tym wzrok i węch – z którymi po prostu nie można sobie poradzić w sposób, w jaki dzisiejsze komputery odbierają, przetwarzają i przechowują dane.

Mózgi nie działają jak komputery

Żywe organizmy przechowują doświadczenia w swoich mózgach, dostosowując połączenia neuronowe w aktywnym procesie między podmiotem a środowiskiem. Z kolei komputer zapisuje dane w blokach pamięci krótkotrwałej i długotrwałej. Ta różnica oznacza, że ​​przetwarzanie informacji w mózgu również musi różnić się od sposobu działania komputerów.

Umysł aktywnie bada otoczenie, aby znaleźć elementy, które kierują wykonaniem tego czy innego działania. Percepcja nie jest bezpośrednio związana z danymi sensorycznymi: osoba może zidentyfikować tabelę pod wieloma różnymi kątami, bez konieczności świadomej interpretacji danych.

Inną perspektywą jest to, że najbardziej przyziemne zadania dotyczące pamięcią są związane z wieloma obszarami mózgu – z których niektóre są dość duże. Uczenie się umiejętności i wiedza specjalistyczna obejmują reorganizację i zmiany fizyczne, takie jak zmiana mocnych stron połączeń między neuronami. Transformacji tych nie można w pełni zreplikować na komputerze o ustalonej architekturze.

Obliczenia i świadomość

Świadoma osoba jest świadoma tego, co myśli, i może przestać myśleć o jednej rzeczy i zacząć myśleć o innej – bez względu na to, na jakim etapie myśli się znajdowała. Ale to niemożliwe w przypadku komputera. Ponad 80 lat temu pionierski brytyjski informatyk Alan Turing wykazał, że nie ma sposobu, aby udowodnić, że jakikolwiek program komputerowy może sam się zatrzymać – a jednak ta zdolność ma kluczowe znaczenie dla świadomości.

Jego argumentacja opiera się na sztuczce logiki, w której tworzy wewnętrzną sprzeczność: wyobraź sobie, że istnieje ogólny proces, który może określić, czy jakikolwiek program, który analizował, zatrzyma się. Wynik tego procesu to “tak, to się zatrzyma” lub “nie, to się nie zatrzyma”. To całkiem proste. Ale potem Turing wyobraził sobie, że sprytny inżynier napisał program, który obejmował proces sprawdzania zatrzymania, z jednym kluczowym elementem: instrukcją, aby program działał, jeśli odpowiedź osoby sprawdzającej zatrzymanie brzmi “tak, zatrzyma się”.

Uruchomienie procesu sprawdzania zatrzymania w tym nowym programie spowodowałoby, że program zatrzymujący sprawdzanie byłby błędny: gdyby ustalił, że program się zatrzyma, instrukcja programu powie mu, aby się nie zatrzymywał. Z drugiej strony, jeśli stop-checker ustali, że program się nie zatrzyma, instrukcje programu natychmiast zatrzymają wszystko. To nie ma sensu – a bzdury doprowadziły Turinga do wniosku, że nie ma sposobu, aby przeanalizować program i mieć całkowitą pewność, że może się zatrzymać. Dlatego nie można mieć pewności, że jakikolwiek komputer może naśladować system, który z pewnością może przerwać i zmienić jego tok myślenia – jednak pewność co do tej zdolności jest nieodłączną częścią bycia świadomym.

Jeszcze przed pracą Turinga niemiecki fizyk kwantowy Werner Heisenberg wykazał, że istnieje wyraźna różnica w naturze fizycznego zdarzenia i świadomej wiedzy obserwatora. Zostało to zinterpretowane przez austriackiego fizyka Erwina Schrödingera jako oznaczające, że świadomość nie może pochodzić z procesu fizycznego, takiego jak komputer, który redukuje wszystkie operacje do podstawowych argumentów logicznych.

Te pomysły zostały potwierdzone przez wyniki badań medycznych. Nie ma żadnych unikalnych struktur w mózgu, które zajmują się wyłącznie świadomością. Funkcjonalne obrazowanie MRI pokazuje, że różne zadania poznawcze występują w różnych obszarach mózgu. Doprowadziło to neurobiologa Semira Zeki do wniosku, że “świadomość nie jest jednością, a zamiast tego istnieje wiele świadomości, które są rozproszone w czasie i przestrzeni”. Ten rodzaj nieograniczonej zdolności mózgu nie jest wyzwaniem, z którym może sobie poradzić ograniczony komputer.

 

Źródła: Subhash Kak / The Conversation

Could We Build a Machine with Consciousness?

How to Build a Self-Conscious Machine

Multisensory brain mechanisms of bodily self-consciousness

Microsoft is investing $1 billion in OpenAI to create brain-like machines

The Human Brain Project Hasn’t Lived Up to Its Promise

The Human Brain Project Reboots: A Search Engine for the Brain Is in Sight

Is Consciousness Computable?

Reorganization and plastic changes of the human brain associated with skill learning and expertise

Why is Turing’s halting problem unsolvable?

Why is “the halting problem” a problem? Why does it exist?

Zdjęcia: Pixabay

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x