Co to są burze magnetyczne?

Burze magnetyczne to krótkotrwałe zakłócenia w ziemskim polu magnetycznym i atmosferze spowodowane przez wybuchy promieniowania i naładowane cząstki emitowane przez Słońce.

Kiedy materia słoneczna zderza się z naszą planetą z dużą prędkością, otaczające Ziemie pole magnetyczne odciąga ją w kierunku biegunów. Tam oddziałuje z gazami znajdującymi się głębiej w atmosferze, emitując “kurtyny” światła znane jako zorze polarne.

W międzyczasie szybko poruszające się ładunki wytwarzają własne intensywne pole magnetyczne, indukując kolejny zestaw prądów elektrycznych.

Przy silnej aktywności słonecznej prądy te mogą być wystarczająco silne, aby uszkodzić całe sieci elektryczne i zniszczyć wrażliwą elektronikę. Niedawne odtajnione dokumenty sugerują, że w 1972 roku burze magnetyczne wywołały detonację dziesiątek min morskich u wybrzeży Wietnamu.

Jedna z najpoważniejszych burz, nazwana Carrington Event, miała miejsce w 1859 roku. Sprawiła, że zorze polarne intensywnie pojaśniały i uszkodziła systemy telegraficzne, które zaczęły razić prądem operatorów.

Obecnie istnieją obawy, że podobne wydarzenie miałoby znacznie gorsze konsekwencje dla technologii i społeczeństw, które w dużym stopniu na niej polegają.

Co powoduje burzę magnetyczną?

Burza Carrington Event została nazwana na cześć brytyjskiego astronoma Richarda Christophera Carringtona, który był świadkiem początku burzy 1 września 1859 roku.

Obserwując grupę szczególnie dużych plam słonecznych za pomocą teleskopu, Carrington zauważył, że dwa punkty na ciemnych plamach rozjaśniają się i blakną w ciągu kilku minut. Kilka dni później astronom i jego asystent odkryli, że dane magnetometru w obserwatorium Kew w Richmond wykazały gwałtowny wzrost aktywności słonecznej.

Pojaśnienia, które zobaczył, były białymi rozbłyskami światła. Są one spowodowane rekonfiguracjami w polu magnetycznym Słońca i uwalniają ogromne ilości plazmy i promieniowania.

Najpierw pojawia się błysk promieniowania elektromagnetycznego, który dociera do ziemi w zaledwie kilka minut. Następnie protony i elektrony są przyspieszane do prędkości bliskiej prędkości światła w strumieniach plazmy, co może trwać od kilku godzin do dnia lub dwóch.

Podczas intensywnych okresów aktywności słonecznej może dojść do wyrzutu wolno poruszającej się chmury naładowanych cząstek w końcowej fazie burzy słonecznej znanej jako koronalny wyrzut masy.

 

Źródła: Sciencealert

On the Little‐Known Consequences of the 4 August 1972 Ultra‐Fast Coronal Mass Ejecta: Facts, Commentary, and Call to Action

The ‘Carrington Event’ of 1859: what was it?

Coronal Mass Ejections

Zdjęcia: NASA

 

Tematy:
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x