Bloki konstrukcyjne języka wyewoluowały zanim ludzie odłączyli się od szympansów i małp

Naukowcy odkryli, że blokikonstrukcyjne ludzkiego języka istniały około 40 milionów lat temu, na długo przed ewolucją człowieka.

Naukowcy odkryli niedawno, że ostatni wspólny przodek ludzkości z małpami człekokształtnymi i małpami – naszymi najbliższymi krewnymi z rzędu naczelnych – wyewoluował zdolność wykrywania związków między grupami dźwięków, podstawową umiejętność rozumienia języka, zgodnie z nowymi badaniami.

Strukturalnie język składa się ze zdań, a w zdaniu każde słowo ma znaczenie. Ale znaczenie pochodzi również z gramatyki lub sposobu ułożenia słów. Umiejętność rozpoznawania i interpretowania relacji między wyrażeniami w zdaniu jest ważną częścią przetwarzania języka przez nasz mózg.

Aby zbadać pochodzenie tej zdolności, naukowcy stworzyli oryginalny „język” tonów dźwiękowych w sześciu kategoriach akustycznych, grupując dźwięki w „zdania”. Następnie przetestowali ludzi, marmozety i szympansy, aby sprawdzić, czy wszystkie trzy grupy potrafią rozpoznać, kiedy struktura „zdania” jest nieprawidłowa, a naukowcy odkryli „znaczące podobieństwa” we wszystkich reakcjach zwierząt z rzędu naczelnych, zgodnie z nowym badaniem.

W ludzkich językach grupy słów w zdaniu mogą być ze sobą połączone, nawet jeśli nie znajdują się one bezpośrednio obok siebie – relacja znana jako zależność nieprzylegająca [nonadjacent dependency]. Na przykład w zdaniu „Pies, który ugryzł kota, uciekł”, akt ucieczki jest powiązany z „psem”, a nie z „kotem”.

Na potrzeby badania naukowcy skomponowali dźwięki generowane komputerowo, które można łączyć w sekwencje, takie jak frazy w zdaniu.

„Oczywiście te dźwięki są bez znaczenia” – powiedział główny autor badań Stuart Watson, pracownik naukowy z tytułem doktora na Wydziale Lingwistyki Porównawczej Uniwersytetu w Zurychu w Szwajcarii.

„Ale fakt, że dźwięk ‘A’ zawsze pojawiał się w tych samych sekwencjach co dźwięk ‘B’, dał im pewien rodzaj relacji, którą można było porównać ze składnią” – powiedział Watson. Następnie badacze zapoznali 24 ludzi, 17 szympansów i 16 marmozet z sekwencjami „sztucznej gramatyki”; następnie zapisywali reakcje badanych na gramatykę, która łamała ustalone zasady.

W przypadku uczestników niebędących ludźmi „wystawiliśmy ich na działanie dźwięków przez pięć godzin, przez tydzień, zanim sprawdziliśmy, czy się czegoś nauczyli” – powiedział Watson.

Rozpoznawanie reguł

Wcześniejsze eksperymenty wykazały, że małpy, które odbiegły od naszego ostatniego wspólnego przodka około 40 milionów lat temu, potrafiły rozpoznać te naruszenia gramatyczne – podali autorzy badania. Szympansy i ludzie rozeszli się ostatnio, zaledwie 5–6 mln lat temu. Badając szympansy, a także ludzi i marmozety, rodzaj małp Starego Świata, naukowcy mieli nadzieję dowiedzieć się, czy ta zdolność poznawcza pochodzi od wspólnego przodka – w takim przypadku byłaby wspólna dla wszystkich trzech grup naczelnych – czy też pojawiłaby się tylko u małp i ludzi z powodu zbieżnej ewolucji, w której podobne cechy ewoluują niezależnie u różnych gatunków.

Autorzy badania stwierdzili, że wszystkie grupy były w stanie nie tylko rozpoznać zasady nowego „języka”, ale także zauważyć, kiedy te zasady zostały złamane. Dla szympansów i marmozetów oznaczało to, że słyszały sekwencje dźwiękowe, które łamały zasady, spędzały więcej czasu patrząc w stronę rozmówców niż wtedy, gdy gramatyka zdań była poprawna. Sugeruje to, że zdolność poznawcza do przetwarzania nieprzylegających zależności w języku istniała co najmniej 40 milionów lat temu, kiedy ludzie, małpy człekokształtne i małpy, mieli wspólnego przodka i zanim wyewoluował sam język.

Jednak nadal pozostaje wiele pytań, powiedział Watson.

“Jeśli naczelne mają inteligencję niezbędną do przetwarzania tych złożonych sekwencji akustycznych, dlaczego nie wytwarzają struktur o podobnej złożoności we własnym systemie komunikacyjnym?” – zapytał Watson. Być może w tym aspekcie rozwoju języka ludzie są wyjątkowi wśród naczelnych – wyjaśnił.

Jednak możliwe jest również, że inne naczelne mają takie możliwości komunikowania się ze sobą, „a my jeszcze ich nie zidentyfikowaliśmy” – powiedział Watson.

Odkrycia zostały opublikowane w Internecie 21 października w czasopiśmie Science Advances .

Źródło: Mindy Weisberger

Nonadjacent dependency processing in monkeys, apes, and humans

Zdjęcia: University of Warwick

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x