Fascynujący Turritopsis dohrnii – gatunek meduzy który jest nieśmiertelny

W życiu jest tylko jedna pewna sprawa – pewnego dnia nasze życie się skończy. Jedynym sposobem na ucieczkę od tej pewności byłaby nieśmiertelność, a to zjawisko występuje tylko w filmach science-fiction lub komiksach o superbohaterach, prawda?

Cóż, zgodnie z nowymi odkryciami naukowymi odpowiedzi na pytania o nieśmiertelność powinniśmy szukać w naszych oceanach. Mówiąc dokładniej, w meduzie o nazwie Turritopsis Dohrnii – odpowiednio nazwanej „Nieśmiertelna Meduza”. Oto kilka oszałamiających faktów na temat tego gatunku!

Gdzie występuje ten gatunek?

Do tej pory znaleziono je w Morzu Śródziemnym i wokół Japonii. Uważa się jednak, że żyją również w innych częściach ziemskich wód. Uważa się, że ich powszechne występowanie wynika z tego, że są tak malutkimi stworzeniami, że mogą niezauważenie przyczepiać się do statków, które podróżują po całej ziemi.

Jak wygląda jej cykl życia?

Ta bardzo wyspecjalizowana meduza należy do gromady Cnidaria. Zwykle meduzy występują w postaci polipa lub meduzy. Jednak nieśmiertelna meduza może mimowolnie przybierać obydwie te formy.

Polipy to maleńkie, nieruchome formy meduzy, które pozostają przyczepione do większych struktur (skały, wieloryby, statki), podczas gdy meduzy to ruchome, pływające żyjątka – o kształcie dzwonu z “dyndającymi” mackami.

Zwykle meduzy zaczynają swoje życie jako polipy, aby ostatecznie osiągnąć dojrzałość płciową. Jednak to, co sprawia, że ​​nieśmiertelne meduzy są tak wyjątkowe, to fakt, że mają one zdolność zatrzymania i odwrócenia tego procesu przejścia polipa w meduzę. Jako w pełni dojrzałe osobniki mogą wrócić do stadium polipa. To przejście jest procesem zwanym transdyferencjacją. Na szczęście nie ma ograniczeń co do tego, ile razy może się to zdarzyć. Jednak transdyferencjacja nie jest procesem samorządnym i meduza nie może go kontrolować. Zwykle proces ten ma miejsce, gdy stworzenie jest zranione, głoduje lub nie może przeżyć w danych warunkach środowiskowych. Oczywiście może zostać zjedzona lub odejść z przyczyn naturalnych, takich jak choroby.

Jak one wyglądają?

W fazie meduzy bez zaskoczeń wyglądają trochę jak typowe meduzy. Mają kształt dzwonu o średniej średnicy zaledwie 4,5 mm. Mogą również posiadać do 80-90 macek. W fazie polipa są jeszcze mniejsze.

Szeroko otwarte i ciemnoniebieskie przestrzenie oceanów są tak rozległe, że uważa się, że odkryliśmy tylko około 5% dna oceanu. Kto wie, jakie inne rodzaje zaginających rzeczywistość stworzeń czają się na dnie? Czy wraz z odkryciem tego nowego zadziwiającego stworzenia odkryliśmy sekret nieśmiertelności? Natura jest zdecydowanie szalona.

 

Źródła: Mia Pazzo

Zdjęcia: MaxPixel, Pinterest

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x